مهدی حضرت میم حا میم دال

وبلاگ با نام مهدی حضرت میم حا میم دال

بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام ... .
در این مطلب می خواهم برخی از آیات قرآن که حضرت میم حا میم دال مهدی موعود عج ارتباط دارد را بیاورم.
برگرفته از کتاب آثار الصادقین ،جلد 29
********************************************************************
آیاتی که مطابقت با حضرت مهدی دارد:
(بحار ج 51 ص 48؛ ومنتخب الأثر ص 294):
عن أبی عبد الله علیه السلام فی قوله تعالى: (أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَیَکْشِفُ السُّوءَ وَیَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الأَْرْضِ) (النمل: 62) حدَّثنی أبی عن الحسن بن علی بن فضال عن صالح بن عقبة عن أبی عبد الله علیه السلام قال: (نزلت فی القائم من آل محمّد صلى الله علیه وآله وسلم، والله هو المضطرّ إذا صلَّى فی المقام رکعتین دعا إلى الله فأجابه ویکشف السوء ویجعله خلیفة فی الأرض).
پدرم از حسن بن علی بن فضال از صالح بن عقبة از: صادق علیه السلام در تفسیر آیه شریفه (چه ی است که پاسخ مظفری را که او را بخواند می دهد ورنج از او دور می کند وشما را در زمین جانشین پیشینیان سازد. فرمود: آیه شریفه درباره حضرت قائم آل محمد علیهم السلام نازل شده وبه خداوند سوگند اوست مظطر هنگامی که در مقام ابراهیم علیه السلام دو رکعت خواند وخداوند را صدا زند وخداوند دعایش را مستجاب گرداند ورنج را از وی دور کند واو را خلیفه زمین قرار دهد.
(بحار ج 52 ص 324؛ ومنتخب الأثر ص 294):
عن أبی عبد الله علیه السلام: قوله تعالى: (هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَدِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ)، قال: (إذا ج القائم لم یبقَ مشرک بالله العظیم، ولا کافر إلاَّ کره وجه حتَّى لو کان فی بطن ص ة لق الص ة: یا مؤمن فیَّ مشرک فا رنی واقتله).
صادق علیه السلام در تفسیر آیه شریفه ی (اوست خ که رسولش را برای هدایت مردم با دین حق فرستاد تا او را بر تمام ادیان پیروز گرداند اگر چه مشرکان را خوش نیاید) فرمود: زمانی که حضرت قائم وج کند نه مشرکی به خداوند عظیم باقی ماند ونه کافری که ظهورش را ناخوشایند داند کافر اگر چه در درون سنگی پنهان شود آن سنگ به سخن آید وگوید: ای مؤمن در درون من مشرکی است مرا بشکن وکافر را بکش.
(منتخب الأثر ص 295):
عن أبی بصیر رحمه الله عن أبی عبد الله علیه السلام: فی قوله عزَّ وجلَّ: (وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الأَْرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضى لَهُمْ وَلَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً یَعبد ونَنِی لا یُشْرِکُونَ بِی شَیْئاً) (النور: 55)، قال: (القائم وأصحابه).
بصیر رحمه الله از صادق علیه السلام در تفسیر آیه شریفه (وعده داده است خداوند آنانی که ایمان آورده اند وعمل صالح انجام دادند آنان را جانشینان دیگران در زمین قرار دهد چنانچه صالحان قبل را جانشین در زمین قرار داد وآنان قدرت دین دهد بدانگونه که راضی گردند وپس از خوف وترس آنان را ایمن سازد که فقط مرا عبادت کنند وشرک بمن نیاورند) فرمود: آیه درباره حضرت قائم علیه السلام ویارانش می باشد.
(منتخب الأثر ص 295):
عن ابن عبّاس رحمه الله فی قوله تعالى: (لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ) ( وبة: 33)، قال: لا ی ذلک حتَّى لا یبقى یهودی ولا نصرانی، ولا صاحب ملّة إلاَّ دخل فی الإسلام حتَّى یأمن الشاة والذئب والبقر والأسد والإنسان والحیّة وحتَّى لا تقرض فأرة جراباً وحتَّى توضع الجزیة وی ر الصلیب ویقتل الخنزیر وذلک قوله: (لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ).
به روایت ابن عباس رحمه الله در تفسیر آیه شریفه (او را با دینی درست وبر حق فرستاد تا او را بر همه اینها پیروز گرداند هر چند مشرکان را خوش نیاید) فرمود: این امر تحقق نمی یابد تا اینکه نه یهودیی ونه نصرانی ویا صاحب ملت وکیش دیگری در روی زمین نباشد مگر اینکه داخل در گردند تا اینکه وگرگ و وشیر وانسان ومار در امنیت با هم زندگی نمایند وتا اینکه موش از انبان چیزی برندرد وجزیه بر اهل ذمه نهاده شود ودیگر جزیه نگیرند وصلیب ش ته گردد وخوکها کشته گردند واین است مصداق آیه شریفه (با دینی حق او را پیروز گرداند بر همه مشرکان).
(سفینة البحار ج 2 ص 701؛ ونور الثقلین ج 4 ص 110):
فی کتاب کمال الدین بإسناده إلى حکیمة ق : لمَّا کان الیوم السابع من مولد القائم جئت إلى أبی محمّد علیه السلام فسلَّمت علیه وجلست فقال: (هلمّی إلیَّ ابنی) فجئت بسیّدی وهو فی ال قة ففعل به کفعله الأوّل ثمّ أدلى لسانه فی فیه کأنَّما یغذیه لبناً وعسلاً، ثمّ قال: (تکلَّم یا بنی)، قال: (أشهد أن لا إله إلاَّ الله) وثنى بالصلاة على محمّد وعلی أمیر المؤمنین وعلى الأئمّة الطاهرین علیهم السلام حتَّى وقف على أبیه علیه السلام ثمّ تلا هذه: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ * وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الأَْرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ * وَنُمَکِّنَ لَهُمْ فِی الأَْرْضِ وَنُرِیَ فِرْعَوْنَ وَهامانَ وَجُنُودَهُما مِنْهُمْ ما کانُوا یَحْذَرُونَ).
در کتاب کمال الدین ادش به حضرت حکیمه گفت: چون روز هفتم از مولد حضرت قائم علیه السلام فرا رسید من به نزد حضرت عسکری علیه السلام آمدم وسلام گفتم ونشستم بمن فرمود: فرزندم را بیاور من او را به پارچه ای پیچیدم وبه محضر علیه السلام آوردم وکاری که در روز نخست انجام داده بود انجام داد آنگاه زبان مبارک را در دهان کودک چرخاند تو گوئیی باو شیر وعسل می خوراند آنگاه فرمود: سخن بگو پسرم او شهادت بر وحدانیت خداوند وبه رس پیغمبر داده ثنا ودعا بر وبر مؤمنان وهمه ائمه معصومین صلوات الله وسلامه علیهم ودرود فرستاد وتا بنام پدر بزرگوارش رسید وایستاد واین آیه شریفه را خواند (و ما بر آن هستیم که بر مستضعفان روی زمین منت گذاریم وآنان را پیشوایان ووارثان گردانیم وآنها را در آن سرزمین مکانت بخشیم وبه فرعون وهامان ولشکریانشان چیزی که از آن می ترسیدند نشان دهیم).
(إثبات الهداة ج 3 ص 553):
عن أبی خالد الکابلی قال: قال أبو جعفر علیه السلام: (والله لکأنّی أنظر إلى القائم علیه السلام وقد أسند ظهره إلى الحجر ثمّ ینشد الله حقّه...) إلى أن قال: ثمّ ینتهی إلى المقام فیصلّی رکعتین، وینشد الله حقّه) ثمّ قال: (هو المضطرّ فی کتاب الله فی قوله تعالى: (أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَیَکْشِفُ السُّوءَ وَیَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الأَْرْضِ) (النمل: 66) فی أوّل من یبایعه جبرئیل، ثمّ الثلاثماة وثلاثة عشر رجلاً).
خالد کابلی روایت کرده گفت باقر علیه السلام فرمود: به خداوند سوگند گویی می بینم حضرت قائم علیه السلام را که پشت به حجر الأسود داده وخداوند را سوگند می دهد بحق خدائیش تا آنکه فرمود: آنگاه به مقام ابراهیم علیه السلام آید ودو رکعت گزارد، باز خداوند را بحقش سوگند می دهد سپس فرمود: اوست مضطری که در کتاب خدا فرموده (آیا که درمانده را چون بخواندش پاسخ می دهد ورنج را از او دور می کند وشما را در زمین جانشین پیشینیان می سازد آیا با وجود الله خدای دیگری است چه اندک پند می گیرند) نخستین ی که با حضرت بیعت کند جبرئیل علیه السلام سپس سیصد وسیزده مرده می باشند.
(إثبات الهداة ج 3 ص 563):
عن الحسین بن محمّد بن عبد الله بن الحسن عن أبیه عن أبی جعفر علیه السلام فی قوله تعالى: (أَنَّ الأَْرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ) (الأنبیاء: 105) قال: (أصحاب المهدی فی آ ا مان).
به روایت حسین بن محمد بن عبد الله بن حسن از پدرش از باقر علیه السلام در تفسیر آیه شریفه (این زمین را بندگان صالح من به میراث خواهند برد) فرمود: یاران حضرت مهدی علیه السلام در آ ا مان وارثان زمین خواهند بود.
(إثبات الهداة ج 3 ص 563):
عن عبد الله بن عجلان عن أبی جعفر علیه السلام فی قول الله عزَّ وجلَّ: (أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ) (الحجّ: 39) هی فی القائم وأصحابه.
به روایت عبد الله بن عجلان از باقر علیه السلام در تفسیر آیه شریفه: (به انی که با جنگ بر سرشان تاخت آورده اند ومورد ستم قرار گرفته اند اجازه داده شد وخدا بر پیروز ساختنشان توانا است) فرمود: او حضرت قائم عجل الله تعالى فرجه الشریف ویارانش می باشد.
(إثبات الهداة ج 3 ص 563):
عن أبی الجارود عن أبی جعفر علیه السلام فی قول الله عزَّ وجلَّ: (الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الأَْرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا ا َّکاةَ) (الحجّ: 41) قال: (هذه لآل محمّد: المهدی وأصحابه یملّکهم الله مشارق الأرض ومغاربها ویظهر به الدین ویمیت الله به وبأصحابه البدع والباطل کما أمات السفیه الحقّ لا یری أثر من الظلم ویأمرون بالمعروف وینهون عن المنکر ولله عاقبة الأمور).
به روایت جارود از باقر علیه السلام در تفسیر آیه شریفه (همان ان که اگر در زمین مکانتشان دهیم می گزارند وزکات می دهند وامر بمعروف ونهی از منکر می کند وسرانجام همه کارها با خداست) فرمود: این آیه مربوط به آل محمد علیهم السلام مهدی علیه السلام ویارانش می باشد آنهایی که خداوند مشرق ومغرب زمین را در اختیارشان گذارد ودین را به تمامی ظاهر سازد وخداوند اصحاب بدعت ها را نابود سازد وباطل از بین برود چنانچه نادانان حق را قبلا کشته بودند واثری از ظلم دیده نشود وامر به معروف می شود ونهی از منکر می گردد وعاقبت امر همه بسوی خدا است.
(إثبات الهداة ج 3 ص 567):
عن زید بن علی قال: إذا قام القائم من آل محمّد یقول: أیّها الناس نحن الذین وعدنا الله فی کتابه: (الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الأَْرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا ا َّکاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْکَرِ وَلِلَّهِ عاقِبَةُ الأُْمُورِ).
زید بن علی علیه السلام فرمود: زمانی که حضرت قائم علیه السلام از آل محمد علیهم السلام قیام کند فرماید: ای مردم ما از آن انی هستیم که خداوند در کتابش وعده فرمود: (همان ان که اگر زمین را در اختیارشان قرار دهیم می گزارند وزکات می دهند وامر به معروف ونهی از منکر کنند وعاقبت کارها با خداوند است).
(بحار ج 51 ص 63؛ وإثبات الهداة ج 3 ص 568):
عن علی علیه السلام فی قوله تعالى: (وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الأَْرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً) قال: (المستضعفون فی الأرض المذکورون فی الکتاب الذین یجعلهم الله أئمّة، نحن أهل البیت یبعث الله مهدیهم فیغزهم ویذلُّ عدوّهم).
المؤمنین علیه السلام در تفسیر آیه کریمه: (ما بر آن هستیم که بر مستضعفان روی زمین منت گذاریم وآنان را پیشوایان ووارثان حکومت زمین گردانیم) فرمود: مستضعفین در زمین انی باشند که خداوند در کتابش آنان را وارث قرار داده ما اهل بیت هستیم وخداوند مهدی ایشان را برانگیزد پس عزیز سازد اهل بیت را وذلیل وخوار سازد دشمنانشان را.
(إثبات الهداة ج 3 ص 568):
عن موسى بن جعفر علیه السلام: أنَّه سئل عن نعم الله الظاهرة والباطنة فقال: (النعمة الظاهرة الإمام الظاهر والنعمة الباطنة الإمام الغائب، یغیب عن أبصار الناس شخصه وتظهر له کنوز الأرض، ویقرّب علیه کلّ بعید.
از موسى بن جعفر علیه السلام درباره نعمت ظاهری وباطنی پرسش شد؟ فرمود: نعمت ظاهری ی است که در انظار مردم ظاهر باشد ونعمت باطنی غائب از دیده های مردم است که شخص از دیدگان مردم غایب باشد وبرای ان همه گنج های زمین ظاهر گردد وهر چیز دوری برایش نزدیک می شود (فاصله ها از بین می رود).
(بحار ج 51 ص 45):
قال الله: (وَلَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآیاتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللَّهِ) (إبراهیم: 5) قال: (أیّام الله ثلاثة: یوم القائم علیه السلام، ویوم الموت، ویوم القیامة).
خدای تعالى فرماید: (و بتحقیق ما موسى را با آیات ومعجزاتی به رس فرستادیم وفرمان دادیم که قوم خود را از تاریکی به روشنایی بیرون آور وروزهای خدا را یادآوریشان کن) فرمود: روزهای خداوند سه روز است روزی که قائم آل محمد علیه السلام قیام کند وروزی که آدمی از دنیا برود وروز قیامت (که همگان برای حساب حاضرانند).
(بحار ج 51 ص 47):
(وَلَقَدْ کَتَبْنا فِی ا َّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ) قال: (الکتب کلّها ذکر) (أَنَّ الأَْرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ) قال: (القائم علیه السلام وأصحابه).
خدای تعالى فرماید: (و ما در زبور پس از تورات) نوشته ایم که این زمین را بندگان صالح من به میراث خواهند برد فرمود: تمام کتب آسمانی ذکر نامیده شود وبندگان صالح من که زمین را به میراث می برند حضرت قائم واصحابش می باشند.
(بحار ج 51 ص 41):
عن ابن مسکان، عن أبی عبد الله علیه السلام فی قوله تعالى: (أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ) قال: (إنَّ العامة یقولون: نزلت فی رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم لمَّا أ جته قریش من مکّة وإنَّما هو القائم علیه السلام إذا ج یطلب بدم الحسین علیه السلام وهو قوله: نحن أولیاء الدم وطلاّب الثرة).
به روایت ابن مسکان از صادق علیه السلام در تفسیر آیه شریفه: (به انی که به جنگ بر سرشان تاخت آورند ومورد ستم وتعدی قرار گرفته اند اجازه داده شد وخداوند بر پیروز گردانیشان تواناست) فرمود: عامه می گویند آیه شریفه درباره رسول خدا صلَّى الله علیه وآله وسلَّم است هنگامیکه قریش او را از مکه مکرمه بیرون د اما مقصود آیه شریفه حضرت قائم است به هنگامی که وج کند طلب خون سید ال علیه السلام از قاتلین نماید واین فرمایش مائیم اولیاء خون وطلب کنندگان خون بها.
(بحار ج 51 ص 47):
تفسیر علی بن إبراهیم (وَمَنْ عاقَبَ) یعنی رسول الله صلَّى الله علیه وآله وسلَّم (بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ) یعنی حین أرادوا أن یقتلوه (ثُمَّ بُغِیَ عَلَیْهِ لَیَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ) بالقائم من ولده علیه السلام.
در تفسیر علی بن ابراهیم رحمه الله است: خدای تعالى فرماید: (هر عقوبت کند) مقصود از عقوبت کننده رسول خداست (همچنان که او را عقوبت کرده اند) یعنی هنگامی که اراده د او را بکشند (آنگاه که مظلوم واقع شود خدا یاریش خواهد کرد) به وسیله حضرت قائم علیه السلام از فرزندان حضرت رسول صلَّى الله علیه وآله وسلَّم.
(بحار ج 51 ص 48):
عن أبی جعفر علیه السلام فی قوله تعالى: (الَّذِینَ إِنْ مَکَّنَّاهُمْ فِی الأَْرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا ا َّکاةَ) فهذه لآل محمّد صلَّى الله علیه وآله وسلَّم إلى آ الأئمّة والمهدی وأصحابه یملکهم الله مشارق الأرض ومغاربها ویظهر (به) الدین ویمیت الله به وبأصحابه البدع و الباطل کما أمات السفهاء الحقّ حتَّى لا یرى أین الظلم ویأمرون بالمعروف وینهون عن المنکر.
به روایت باقر علیه السلام در تفسیر آیه کریمه: (همان ان که اگر در زمین قدرتشان دهیم گزارند وزکات می دهند) فرمود: این آیه درباره آل محمد صلَّى الله علیه وآله وسلَّم تا آ شان حضرت مهدی ویارانش می باشد که خداوند قدرت شرق وغرب زمین را به آنها واگذارد وبه وسیله آن حضرت دین آشکار شود وبه وسیله آن حضرت ویارانش اصحاب بدعت وباطل می میرند چنانچه نادانان حق را از پای درآورده بودند تا اینکه دیده نشود که ظلم کجاست وامر به معروف ونهی از منکر می نمایند.
(بحار ج 51 ص 48):
تفسیر علی بن إبراهیم رحمه الله: (إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّماءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِینَ) فإنَّه حدَّثنی أبی، عن ابن أبی عمیر، عن هشام، عن أبی عبد الله علیه السلام قال: (تخضع رقابهم یعنی بنی أمیّة وهی الصیحة من السماء باسم صاحب الأمر علیه السلام).
در تفسیر علی بن ابراهیم رحمه الله خدای تعالى فرماید: (اگر بخواهیم از آسمان برایشان آیتی نازل می کنیم که در برابر آن به خضوع سر فرود آورند) ابن عمیر از هشام واو از صادق علیه السلام روایت کند فرمود: مقصود بنی امیه است وآن بهنگامی است که صیحه آسمانی به اسم حضرت صاحب الأمر برسد وگردنهای بنی امیه خاضع گردد.
(بحار ج 51 ص 48):
تفسیر علی بن إبراهیم رحمه الله: (أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَیَکْشِفُ السُّوءَ وَیَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الأَْرْضِ) فإنَّه حدَّثنی أبی، عن الحسین بن علی بن فضال، عن صالح بن عقبة، عن أبی عبد الله علیه السلام قال: (نزلت فی القائم علیه السلام، هو والله المضطرّ إذا صلَّى فی المقام رکعتین ودعا الله فأجابه ویکشف السوء ویجعله خلیفة فی الأرض).
در تفسیر علی بن ابراهیم علیه السلام درباره آیه شریفه (چه ی است پاسخ مضطری را که او را بخواند می دهد ورنج از او دور می کند وشما را جانشین پیشینیان سازد) حسن بن فضال از صالح بن عقبه از صادق علیه السلام روایت می کند که فرمود: آیه شریفه درباره حضرت قائم علیه السلام است وبه خداوند سوگند اوست مضطر وقتی که دو رکعت در مقام ابراهیم گزارد وخداوند را بخواند وخدا دعا او را اجابت فرماید ورنج را از او دور سازد واو را جانشین در زمین قرار دهد.
(بحار ج 51 ص 48):
تفسیر علی بن ابراهیم: (وَلَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّکَ) یعنی القائم علیه السلام (لَیَقُولُنَّ إِنَّا کُنَّا مَعَکُمْ أَ وَلَیْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِی صُدُورِ الْعالَمِینَ).
در تفسیر علی بن ابراهیم علیه السلام درباره آیه شریفه (وچون از سوی پروردگارت مددی رسد می گویند: ما نیز با شما بوده ایم آیا خدا به آنچه در دلهای مردم جهان می گذرد آگاه تر نیست) فرمود: مقصود از مدد وکمک حضرت قائم علیه السلام است).
(بحار ج 51 ص 48):
عن الثمالی رحمه الله، عن أبی جعفر علیه السلام قال: سمعته یقول: (وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ) یعنی القائم وأصحابه (فَأُولئِکَ ما عَلَیْهِمْ مِنْ سَبِیلٍ) والقائم إذا قائم انتصر من بنی أمیّة ومن المکذّبین والنصّاب هو وأصحابه وهو قول الله: (إِنَّمَا السَّبِیلُ عَلَى الَّذِینَ یَظْلِمُونَ النَّاسَ وَیَبْغُونَ فِی الأَْرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ).
به روایت ثمالی از باقر علیه السلام گفت: شنیدم که می فرمود: در تفسیر آیه شریفه ( انی که پس از حکم وستمی که بر آنها رفته باشد انتقام می گیرند ملامت وسرزنشی نیست) فرمود: مقصود حضرت قائم علیه السلام ویارانش می باشد وقتی که قیام کند از بنی امیه واز دروغگویان که امر ولایت را مربوط به خود دانستند واز ناصبی ها آن حضرت واصحابش انتقام گیرند واین است معنی آیه شریفه (ملامت وسرزنش در خور انی است که به مردم ستم می کنند وبه ناحق در روی زمین سرکشی می کنند برای آنهاست عذ درد آور).
(بحار ج 51 ص 49):
روی فی قوله تعالى: (اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ) یعنی وج القائم علیه السلام.
روایت شده آیه شریفه: (و نزدیک شد ساعت) فرمود مقصود ظهور حضرت قائم علیه السلام است.
(بحار ج 51 ص 49):
(یُرِیدُونَ لِیُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ) قال: (بالقائم من آل محمّد صلَّى الله علیه وآله وسلَّم إذا ج لیظهره على الدین کلّه حتَّى لا یعبد غیر الله وهو قوله علیه السلام: (یملأ الأرض قسطاً وعدلاً کما ملئت ظلماً وجوراً).
آیه کریمه (می خواهند نور خدا را به دهانشان خاموش کنند ولی خداوند کامل کننده ی نور خویش است اگر چه کافران را ناخوش آید) فرمود: به قائم از آل محمد علیهم السلام است زمانی که وج کند تا دین را بر همگان اظهار نماید تا آنجا که غیر خداوند پرستش نشود واین است قول معصوم علیه السلام: پر می نماید زمین را از قسط وعدل پس از آنکه پر شده باشد از ستم وبیدادگری.
(بحار ج 51 ص 49):
(وَأُخْرى تُحِبُّونَها نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِیبٌ) یعنی فی الدنیا بفتح القائم علیه السلام.
آیه شریفه: (و نعمتی دیگر که دوستش دارید یاری ونصرتی است از سوی خداوند وپیروزی نزدیک ومؤمنان را بر این فتح بشارت ده) مقصود از آیه شریفه فتح وپیروزی ای است که توسط حضرت قائم علیه السلام در دنیا به وقوع می پیوندد.
(بحار ج 51 ص 49):
(حَتَّى إِذا رَأَوْا ما یُوعَدُونَ) قال: القائم وأمیر المؤمنین علیه السلام (فَسَیَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً وَأَقَلُّ عَدَداً).
خدای تعالى فرماید: (تا آنگاه که آنچه را به آنها وعده داده بودند بنگرند پس خواهند دانست چه ی یاورانش ناتوان تر ودر شمار کمتر بوده است) فرمود مقصود حضرت قائم علیه السلام و مؤمنان علیه السلام است معلوم می شود یاران چه انی از دیگری بیشتر است.
(بحار ج 51 ص 49):
(إِنَّهُمْ یَکِیدُونَ کَیْداً * وَأَکِیدُ کَیْداً * فَمَهِّلِ الْکافِرِینَ) یا محمّد (أَمْهِلْهُمْ رُوَیْداً) لو بعث القائم علیه السلام فینتقم لی من الجبّارین والطواغیث من قریش وبنی أمیّة وسائر الناس.
خدای تعالى فرماید: (آنان حیله ومکر می شند ومن هم حیله ای می شم پس کافران را مهلت ده) ای محمد صلَّى الله علیه وآله وسلَّم آنان را اندک مهلت ده اگر قائم علیه السلام برانگیخته گردد وقیام کند از ستم کاران واز طاغوتیان قریش وبنی امیه وسایرین مردم انتقام گیرد.
(بحار ج 51 ص 50):
عن مثنّى الحنّاط، قال: سمعت أبا جعفر علیه السلام یقول: (أیّام الله) ثلاثة: یوم یقوم القائم ویوم الکرة ویوم القیامة.
به روایت مثنى حناط گفت: شنیدم باقر علیه السلام می فرمود: روزهای خداوند سه روز است روزی که حضرت قائم علیه السلام قیام می کند وروز ناخوش آیند یعنی مرگ وروز قیامت.
(بحار ج 51 ص 50):
تفسیر علی بن إبراهیم رحمه الله: (قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُکُمْ غَوْراً فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِماءٍ مَعِینٍ) قل: أرأیتم أین أصبح إمامکم غائباً فمن یأتیکم بإمام مثله، حدَّثنا محمّد بن جعفر، عن محمّد بن احمد، عن القاسم بن العلا، عن إسماعیل بن علی الفزاری، عن محمّد ابن جمهور، عن فضالة بن أیّوب، قال: سئل الرضا علیه السلام عن قول الله عزَّ وجلَّ: (قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُکُمْ غَوْراً فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِماءٍ مَعِینٍ) فقال: (ماؤکم أبوابکم الأئمّة والأئمّة أبواب الله فمن یأتیکم بماء معین یعنی یأتیکم بعلم الإمام).
در تفسیر علی بن ابراهیم رحمه الله در تفسیر آیه شریفه (بگو اگر آب شما در زمین فرو رود چه ی شما را آب روان خواهد داد) فرمود: اگر دیدید تان غائب است چه ی می تواند مانند تان بیاورد، حدیث کرد مرا محمد بن جعفر از محمد بن احمد از قاسم بن علا از اسماعیل بن علی فزاری از محمد بن جمهور از فضالة بن ایوب گفت از رضا علیه السلام درباره آیه شریفه که معنی آن قبلا گفته شد پرسیدند فرمود: مقصود از آب در آیه شریفه درهای ائمه طاهرین است و ان درهای خداوند هستند پس چه ی آب روان خواهد آورد یعنی علم علیه السلام تواند آورد؟
(بحار ج 51 ص 50):
تفسیر علی بن إبراهیم رحمه الله: (هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَدِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ) فیملأ الأرض قسطاً وعدلاً کما ملئت جوراً وظلماً، وهذا ممَّا ذکرنا أنَّ تأویله بعد تنزیله.
در تفسیر علی بن ابراهیم در تفسیر آیه کریمه (او ی است که پیغمبر خود را برای راهنمایی وهدایت مردم فرستاد با دینی درست وبر حق تا او را بر همه ادیان پیروز گرداند هر چند مشرکان را خوش نیاید) فرمود: این آیه درباره حضرت قائم علیه السلام نازل شده است واوست ی که دین را بر همه عالم ظاهر سازد وبر همه ادیان پیروز می شود وزمین را پر از عدل وقسط نماید چنانچه پر شده باشد از ظلم وستم، واین آیه شریفه از زمره آیاتی است که تاویل آن پس از تنزیلش می باشد.

اطلاعات

آخرین ارسال ها