دنیای موسیقی

وبلاگ با نام دنیای موسیقی


یکی از تأثیر گذارترین آلات موسیقی و اصیل ترین ساز مازندران به شمار می رود . که در دو واژه ( لَله ) ( laleh ) که در مازندران نام گیاهی است . کلمه وا ( wa ) به معنی باد است . یعنی سازی که با باد دمیده می شود . لَله وا ونی دارای هفت بند و 6 گره می باشند که در بند چهارم یک سوراخ در روی نی و یک سوراخ در پشت ساز که محل انگشت شصت می باشد . تفاوت اساسی لَله وا با نی در اینست که به سرنی موسیقی سنتی از داخل تراشیده می شود . نازک می گردد ولی سر لَله وا از بیرون و به صورت مایل بطرف جای لب قوس می دهد طوری که کامل روی لب بنشیند و هر اندازه سر لَله وا از نظر قطر کلفت تر باشد سطح اتحاد لب بر ساز بیشتر خواهد شد و نوازنده راحتتر ساز می نوازد . ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز سینتی سایزر
سینتی سایزر (synthesizer) یک ساز الکترونیکی می باشد که در ساده ترین ح از یک یا چند نوسان ساز به عنوان مولد صدا (oscillator) تشکیل شده است. این مولدها بخش اصلی تولید فرمهای مختلف امواج صوتی برای پردازش ، ترکیب و در نهایت تولید صدای مورد نظر هستند. در نسل های اولیه سینتی سایزرهای آنالوگ به این ماژول vco لقب داده اند که اختصار voltage controlled oscillator می باشد. یعنی نوسان سازی که با تغییر ولتاژ آن تغییر می کند.واژه ی synthesis به معنای ترکیب و ساخت می باشد که با پسوند er به synthesizer (در برخی نگارش ها synthesiser) یعنی ترکیب کننده تبدیل شده است. در زبان فارسی، نگارش سینتیسایزر به صورت پیوسته صحیح تر است اما به جهت طولانی بودن واژه و زیبایی آن را به صورت جدا ” سینتی سایزر” می نویسیم . دستگاهی که با ترکیب صداها و افکتهای مختلف، صدای جدیدی خلق می کند. روایت است که پیش از اختراع سینتی سایزر الکترونیک مخترعینی بوده اند که سازهای ا تیکی را به شیوه ی خاصی با هم ترکیب کرده بودند و ساز جدیدی خلق کرده بودند که میتوانستند آن را به دست و پاهای خود کنترل کنند و چندین صدا را همزمان ایجاد و به اجرا بپردازند؛ در واقع این دستگاه ها نسل اول سینتی سایزرهای ا تیکی به شمار می آیند. ادامه مطلب

اطلاعات

تمیز فلوت ریکوردر بعد از هربار استفاده، فلوت ریکوردر خود را تمیز کنید. این کار، هم به لحاظ بهداشتی اهمیت دارد هم اینکه ساز را در بهترین شرایط برای نواختن نگه میدارد. 1- ریکوردر های پلاستیکی را میتوانید در ماشین ظرفشویی یا در سینک آشپزخانه، با آب گرم و صابون بشویید. قبل از شستشو، قطعه های ساز را از هم جدا کنید و اطمینان حاصل کنید که صابون، کاملا پاک شده است. قطعه دهانی را میتوانید با یک مسواک قدیمی یا یک پیپ پاک کن، تمیز کنید. قبل از نواختن مجدد، صبر کنید تا فلوت ریکوردر کاملا خشک شود. برای ریکوردر های چوبی، قطعات فلوت را جدا کنید و با دقت به وسیله ی تکه پارچه ای تمیز، رطوبت ساز را بگیرید. تمیز فلوت ریکوردر 2- ریکوردر خود را در پوشش نگه دارید. زمانی که از ساز استفاده نمیکنید، برای جلوگیری از اشیده شدن یا آسیب دیدن حفره ی سوت مانند بالای ساز، آن را در پوشش قرار دهید، زیرا آسیب دیدن این قسمت، میتواند ساز را کاملا بلا استفاده کند.
3- فلوت ریکوردر را از دماهای شدید دور نگه دارید. ساز خود را در مقابل تغییر حرارت ناگهانی یا نور مستقیم خورشید قرار ندهید و هرگز آن را در ماشین گرم یا نزدیک به منبع گرما نگذارید. این نکته برای تمام سازها صدق میکند، به خصوص برای ریکوردر های چوبی.
4- یاد بگیرید چگونه با بسته شدن مسیر ساز مقابله کنید. چگالی دانه های رطوبت در مسیر هوای ریکوردر می تواند باعث مسدود شدن آن گردد. برای اینکه گرفتگی را در هر دو نوع ریکوردر های پلاستیکی یا چوبی به حداقل برسانید، میتوانید قبل از نواختن، قسمت بالایی ساز را با نگه داشتن آن در دست، جیب یا زیر بازوی خود، به دمای بدن برسانید. اگر آب در مسیر هوای فلوت ریکوردر، جمع شده باشد، حفره ی بالای آن را با یک دست به طور کامل بپوشانید و با شدت داخل ساز بدمید. این کار باید رطوبت اضافه حد را خارج کند. تمیز فلوت ریکوردر اگر گرفتگی ادامه داشت، می توانید مسیر هوا را با مخلوط یک قاشق غذاخوری مایع ظرفشویی غیر معطر، با سه قاشق غذاخوری آب تمیز کنید. محلول را از طریق حفره ی سوت مانند، یا از پایین به داخل فلوت ریکوردر بریزید و قبل از تخلیه بگذارید کمی داخل لوله ی ساز بماند. قبل از نواختن مجدد، اجازه دهید تا ساز کاملا خشک شود.

اطلاعات


آشنایی با دستگاه ها و گوشه های موسیقی سنتی ایرانی
تاریخچه مختصر
در ایران باستان هنگام برآمدن و فرو رفتن خورشید گروهی به نواختن طبل و کرنا می پرداختند. در اوستا بخش یسناها آمده که پزشکان بیماران خود را با موسیقی ایرانی درمان می د.
در آن دوران سه نوع موسیقی آئینی (دینی)، بزمی و رزمی مرسوم بوده است، همچنین در جشن های طبیعت و روزهای تاریخی و ملی نواها و موسیقی ایرانی ویژه ای اجرا می شد. در دوران هخا ان سرودها و ترانه هایی به نام هوره در جنگ ها و جشن ها اجرا می د که امروزه در ایلام و سرزمین های غرب ایران با همین نام رایج است.
انواع سازهای موسیقی کلاسیک ایرانی به سه بخش تقسیم می شوند:
ف ی
سفالی
چوبی
و از لحاظ شکل صدای تولید شده هم به یک دسته بندی سه تایی مطابق زیر می رسیم:
سازهای زهی مانند:
زخمه ای: تار، دوتار، سه تار، عود، تنبور، بربط، چگور، رباب، قانون، چنگ- کششی: کمانچه، قیچک، سرود -زهی – کوبشی: سنتور
سازهای بادی: فلوت، نی، قره نی، نی انبان، کرنا، با لابان، وزله، سرنا، نفیر، دونیه، شمشال
سازهای ضربی: دایره، دهل، تنبک، نقاره، سنج، طاس، دف جنس و صدای ساز
سازهای ف ی که معمولاً از جنس برنج یا مس هستند، به طریق “ریخته گری یا چکش کاری” ساخته می شوند. سازهای سفالی، همانطور که از نام آن پیداست از جنس سفال (گل رس پخته شده) می باشد. برخی تنبک ها و سازهای بومی مانند طاس های پوستی و فاقد پوست از سفال – دستی یا با چرخ ساخته می شوند.
سازهای چوبی به طریق «تراش و برش» ساخته می شوند. این گروه از سازها بیشترین و متنوع ترین سازها را درخود جای می دهد و آنجا که سخن از نواختن یا ساختن سازهای ایرانی است بیشتر این سازها در ذهن تداعی می گردد. اکثریت سازهای زهی و برخی سازهای ضربه ای به این روش ساخته می شوند. ردیف در موسیقی ایرانی
موسیقی ردیف دستگاهی امروز ایران از دورهٔ آقا علی اکبر فراهانی (نوازندهٔ تار دورهٔ ناصرالدین شاه) باقی مانده است. آقا علی اکبر فراهانی به واسطهٔ میرزا تقی خان فراهانی ( کبیر) برای نشر موسیقی ایرانی به دربار دعوت شد. سپس این موسیقی توسط آقا غلامحسین (برادر زاده آقا علی اکبر) به دو پسر علی اکبرخان به نام های میرزا حسینقلی و میرزا عبدالله، آموخته شد و آنچه از موسیقی باستانی ایران امروزه مورد استفاده تر و معروف تر است، دسته بندی موسیقی توسط این دو در قالب مجموعه نواخته ها و آموزش هایشان است که به نام «ردیف موسیقی» نامیده می شود.
ردیف در واقع مجموعه ای از مثال های ملودیک در موسیقی ایرانی است که تقریباً با واژهٔ رتوار در موسیقی غربی هم معنی است. یک مجموعهٔ ردیف، مجموعه مثال هایی موسیقایی از هر کدام از گوشه های یک دستگاه است که بیانگر نسبت نت های مورد استفاده در آن گوشه و حال و هوای احساسی آن است.
گردآوری و تدوین ردیف به شکل امروزی از اوا سلسلهٔ زند و اوایل سلسلهٔ قاجار آغاز شده است. یعنی در اوایل دورهٔ قاجار سیستم مقامی موسیقی ایرانی تبدیل به سیستم ردیف دستگاهی شد و جای مقام های چندگانه را هفت دستگاه و پنج آواز گرفت. انواع دستگاه در موسیقی ایرانی
هر دستگاه موسیقی ایرانی، توالی ای از های مختلف موسیقی ایرانی است که انتخاب آن توالی حس و شور خاصی را به شنونده انتقال می دهد. هر دستگاه از تعداد بسیاری گوشه موسیقی تشکیل شده است و معمولاً بدین شیوه ارائه می شود که از درآمد دستگاه آغاز می کنند، به گوشهٔ اوج یا مخالف دستگاه در میانهٔ ارائه کار می رسند، سپس با فرود به گوشه های پایانی و ارائهٔ تصنیف و سپس رِنگی اجرای خود را به پایان می رسانند. موسیقی سنتی ایران شامل هفت دستگاه و شش آواز است. هفت دستگاه ردیف موسیقی سنتی ایرانی عبارت اند از: دستگاه شور
دستگاه نوا
دستگاه ماهور
دستگاه چهارگاه
دستگاه همایون
دستگاه راست پنج گاه
دستگاه سه گاه

1- شور

خیلی از آهنگ هایی که در جشن ها پخش می شود، در همین دستگاه شور ساخته شده اند. همانطور که از اسمش هم پیداست، موسیقی این دستگاه پر است از شور و انرژی. شور یکی از دستگاه های بسیار بزرگ موسیقی ایرانی به حساب می آید که حال و هوای آن به موسیقی ایرانی به حساب می آید که حال و هوای آن به موسیقی منطقه مازندران نزدیک است. البته این دستگاه نغمه هایی ملهم از موسیقی مناطق مرکزی ایران و کردستان هم شنیده می شود.

نمونه: آلبوم یاد ایام شجریان و به خصوص خود تصنیف یاد ایام یکی از نمونه های خوب دستگاه شور است. آلبوم «زیباترین» علیرضا افتخاری و «مرا عاشق» شهرام ناظری هم دو نمونه مشهور دیگر از این دستگاه بزرگ هستند.

2- نوا

به علت شباهتی که به دستگاه شور دارد، شناختش کمی به آگاهی نیاز دارد. در واقع اگر دستگاه شور را خوب بشناسید می توانید به تفاوت نغمه های نوا با شور پی ببرید. با این حال اگر دلتان یک شور و حال حس می خواهد، می توانید پیگیر آهنگ های این دستگاه هم بشوید.

نمونه: تصنیف «رفتم در میخانه» و آلبوم «نوا مرکب خوانی» از محمدرضا شجریان دو نمونه از این دستگاه هستند. «کنسرت نوا» از حسین علیزاده که دو نوازی تار و تنبک است و آلبوم «نینوا» باز هم از حسین علیزاده از دیگر نمونه های این دستگاه هستند.

3- ماهور

ماهور یکی از دستگاه های گسترده موسیقی ایرانی محسوب می شود که حال و هوای کاملا شادی دارد. اگر دلتان می خواهد با شنیدن یک موسیقی سنتی حس روح و روانتان شاد بشود، آهنگ هایی از این دستگاه را گوش کنید که اتفاقا نمونه های زیادی هم دارد.

بعضی از زبان شناس ها می گویند واژه «ماهور» تغییر یافته واژه «ماژور» یکی از گام های اصلی موسیقی غربی است. جالب اینجاست که حال و هوای هر دویشان هم مشابه است. این دستگاه چند بخش دارد که بعضی بخش هایش به موسیقی منطقه سیستان و بلوچستان، بعضی هایش به موسیقی اسان و لرستان و یک قسمت های دیگرش هم به موسیقی آذری آذربایجان نزدیک است.

نمونه: آهنگ معروف «مرغ سحر» ساخته مرتضی نی داوود یکی از نمونه های شناخته شده این دستگاه است. مرتضی نی داوود، یکی از شاگردان خوب میرزا حسینقلی و درویش خان خودش هم یکی از ردیف دان های موسیقی ایرانی بوده. شروع این آهنگ کاملا الهام گرفته از درآمد ماهور است. «ز من نگارم خبر ندارد» از آلبوم آهنگ وفا و «ز دست محبوب» از آلبوم شب وصل هم در این دستگاه خوانده شده اند.

4- چهارگاه

بعضی از دستگاه ها به زمان مشخصی از روز تعلق دارند ومعمولا آن موقع روز است که شنیدنشان به دل آدم می چسبد. چهارگاه دستگاهی است که کاملا به صبح ها اختصاص دارد. کافی است یکی از آهنگ های این دستگاه را اول صبح یا در زمان خمودگی و گوش کنید تا انرژی تان برای یک روز کامل جفت و جور بشود.

نمونه: قطعه معروف «سلام» ایی که در آلبوم «صبحگاهی» علیزاده به زیبایی اجرا شده، نمونه ای زیبا از یک قطعه موسیقی ایرانی در دستگاه چهارگاه است که خیلی هایمان سال ها اول صبح هایمان را با آنها شروع کرده ایم، بدون اینکه بدانیم در این دستگاه ساخته شده اند. آلبوم «دستان» محمدرضا شجریان هم در این دستگاه کار شده. قطعه بی کلام «دخترک ژولیده» علینقی ی هم در این آلبوم مثال خوبی برای آشنایی با فضای چهارگاه است.

5- همایون

یکی از دستگاه های بسیار غمگین ایرانی که میزان غمش از آواز دشتی هم بیشتر است! اگر بغض توی گلویتان گیر کرده و بهانه می خواهید برای اینکه هر آنچه در دل دارید بیرون بریزید، یکی از آهنگ های این دستگاه را پلی کنید و سر و صورتتان را بسپارید به سیل اشک.

نمونه: قطعه «شد خزان گلشن آشنایی» جواد بدیع زاده و آهنگ معروف «اگر بار گران بودیم رفتیم» در این دستگاه ساخته شده اند. آهنگ «کاروان» شهرام ناظری که بارها در تلویزیون بر روی نماهنگی مرتبط با ی جنگ تحمیلی شنیده شده هم یکی دیگر از نمونه های این دستگاه است.

6- راست پنجگاه

یکی از دستگاه های مهجور ایرانی است که خیلی کم کار شده. راست پنجگاه شباهت هایی به دستگاه ماهور دارد. توی حرکت نت هایی که برای گوشه های هر دستگاه نوشته شده یک روند مشخص بالارونده یا پایین رونده وجود دارد. نت های موجود در دستگاه راست پنجگاه و ماهور کاملامشترک هستند اما این حرکات و گردش ملو ان است که با هم فرق دارد.

نمونه: آلبوم «چشمه نوش» و آلبوم مشترک حسین علیزاده و علیرضا افتخاری با نام «راز و نیاز» دو نمونه خیلی خوب این دستگاه هستند.

7- سه گاه

بعضی می گویند سه گاه، منشعب شده از دستگاه چهارگاه است. «سه گاه» علاوه بر ح بیدارکننده که مشخصه اصلی دستگاه چهارگاه است، بعضی جاها ح شور و وجد دارد که آن هم به خاطر عوض شدن یکی دو نت کوچک است. این دستگاه شباهت هایی هم به دستگاه شور دارد و خلاصه مناسب است برای اینکه درجه ح ان را چندتایی ارتقا بدهد!

نمونه: آهنگ رسوای زمانه علیرضا قربانی در آلبومی با همین نام که با همایون م کار کرده در این دستگاه است. تصنیف «آسمان عشق» در آلبومش با همین نام و تار زلف، غم عشق و دل شیدا آلبوم «رسوای دل» و به ویژه آهنگ های «از غم عشق تو» این آلبوم، به خوبی این دستگاه را معرفی می کند.

الفبای موسیقی سنتی

دنیای موسیقی آنقدر پر از واژه های شیک و خارجی است که اگر آدم همینطور یکهو یک متن تخصصی را شروع کند، امکان دارد سریعا بی خیالش بشود. این اصطلاحات تخصصی اگرچه کامل نیستند اما در حد فهمیدن این مطلب و ادعا اینکه «من از موسیقی سنتی بیشتر از یک ساز می دانم!» کافی است.

- گوشه یا مقام: هر کدام از آهنگ هایی که قدیم ترها در مناطق مختلف ایران خوانده می شد را یک گوشه یا مقام می گویند. در واقع کوچکترین جزء هویت دار از ردیف موسیقی ایرانی است.

- دستگاه: خیلی از گوشه های موسیقی سنتی ایران، به این خاطر که به یک منطقه تعلق دارند، حال و هوای مشابهی دارند. این گوشه های با حال و هوای مشترک، همگی در یک مجموعه به نام دستگاه جمع آوری شدند و نام اختصاصی خودشان را گرفتند.

- آواز: هر آواز از مجموع چند گوشه تشکیل شده. این گوشه ها در واقع عضوی از همان هفت دستگاه بوده اند که چون با همدیگر شباهت بیشتری داشته اند، از دل دستگاه ها بیرون کشیده شده اند و نام آواز بر مجموعه شان گذاشته شده.

- ردیف موسیقی ایرانی: مجموعه این دستگاه ها و آوازها در کت به نام ردیف موسیقی ایرانی جمع آوری شده. این کتاب در واقع دایرة المعارف موسیقی سنتی ایرانی است که این روزها نسخه هایی از آن به صورت اختصاصی برای هر کدام از سازها چاپ شده است. مثل ردیف موسی معروفی که برای پیانو، ردیف طاهرزاده و دوامی برای آواز و ردیف ابوالحسن صبا برای نی.

- مرکب خوانی: در مرکب خوانی نوازنده از یک دستگاه شروع می کند و به تدریج وارد دستگاه های دیگر می شود. البته افرادی که این کار را می کنند، باید شناخت دقیقی از ردیف موسیقی داشته باشند. اصطلاحی در موسیقی داریم به نام فرود. برای توضیح کلمه فرود بهتر است یک مثال بزنیم تا ربطش را با مرکب خوانی بفهمیم؛ مثلا شما در دستگاه ماهور هستید، گوشه ها را دانه دانه جلو می روید تا می رسید به گوشه دلکش. این گوشه وجه تشابهاتی با دستگاه شور دارد. اگر نوازنده یا خواننده متبحر باشند، آن لحظه خیلی زیرکانه می تناند ادامه کار را در دستگاه شور برود اما چون کارش را از ماهور شروع کرده است نهایتا باید کار را در همان ماهور ختم کند.

در واقع خیلی زیرکانه وارد دستگاه شور می شود و دوباره برمی گردد در دستگاه ماهور فرود می آید. یعنی از نقاط تشابه دستگاه ها کمک گرفته و مرکب خوانی می کنند.

- نت شاهد: نتی است که در هر دستگاه یا آواز بیشترین کاربرد را داشته و در تداعی حال و هوای آن دستگاه یا آواز هم سهم بیشتری دارد. اغلب گوشه ها معمولا با نت شاهد شروع و تمام می شوند. در موسیقی غربی به این نت شاهد درجه اول گام می گویند. نوازنده خوب ی است که این نت را در هر دستگاه یا آواز به خوبی بشناسد و به موقع از آن استفاده کند.

- درآمد: اولین گوشه آغاز کننده هر دستگاه و آواز. گوشه درآمد تداعی کننده حال و هوای کل آن دستگاه یا آواز است؛ یعنی اگر می خواهید حال و هوای یک دستگاه را بفهمید، بهتر است که اول درآمدش را گوش بدهید.

- راتوار: معادل ردیف در موسیقی غربی.در غرب برای هر ساز یک رتوار مجزا موجود است. در ایران هم چنین کاری را برای ردیف کرده اند و برای هر سازی ردیف مخصوص آن را تدوین کرده اند.

- گام: در موسیقی غربی معادل دستگاه است که به دو دسته اصلی مینور و ماژور تقسیم می شود. به هشت نت پشت سر هم در موسیقی غربی یک گام می گویند. به فاصله بین هشت تا نت اکتاو هم می گویند.

- دانگ: هر چهار نت پشت سر هم یک دانگ است. در موسیقی غربی به هر دانگ یک تتراکورد می گویند. وقتی می گویند فلانی صدای شش دانگی دارد، یعنی می تواند شش تا دانگ که شامل 24 نت – یا به عبارتی سه گام است – را به ترتیب بخواند. خواننده شش دانگ ی است که به اجرای هر بیست و چهار نت تسلط کامل دارد. حنجره ای که این توانایی را دارد، چیز خاصی است.

- مرصع خوانی: مرصع پلو چیست؟ پلویی است که همه چیز تویش ریخته شده. مرصع خوانی هم همچین چیزی است. یعنی برخلاف مرکب خوانی، نیازی نیست دنبال وجه تشابه بین دستگاه ها باشید و هر موقع دلتان بخواهد دستگاه را عوض کنید. البته خواننده متبحر طوری این کار را می کند که برای شنونده آزاردهنده نباشد. در ضمن در مرصع خوانی هیچ نیازی نیست که آواز را در همان دستگاه اولیه به پایان ببرید.. یکی از مشهورترین خوانندگان سبک مرصع خوانی «رامبد صدیف» است.

________________________________________

بخش فرعی ردیف موسیقی ایرانی، به اندازه بخش اصلی تنوع و گستردگی دارد

جُنگ پنج و هفت

در ردیف موسیقی ایرانی پنج آواز اصلی وجود دارد که در واقع مجموعه ای از «گوشه» ها هستند که عضوی از دستگاه های مختلف بوده اند اما به خاطر شباهت بیشتری که با هم داشته اند، از دستگاه مورد نظر جدا شده و به شکل یک آواز درآمده اند.

این وسط، «بیات کرد» و «شوشتری» دو آوازی هستند که بین موسیقیدان ها بر سر مستقل حساب آوردنشان اختلاف است و آمار آوازها را بین عدد پنج و هفت معلق نگه داشته اند!

بیات کرد (کرد بیات)

آثاری که در این آواز خوانده شده اند، آنقدر محدودند که هیچ وقت تا به حال هیچ آلبوم کاملی از بیات کرد ساخته نشده. این آواز هم زیرمجموعه دستگاه شور به حساب می آید.

نمونه: در آلبوم «آستان جان» که اثر مشترک شجریان و پرویز مشکاتیان است، چند نمونه از این آواز وجود دارد. تصنیف «دل دیوانه» هم یک نمونه دیگر این آواز است.

بیات اصفهان

با اینکه این آواز گوشه های غمگینی دارد اما غم و حزن و اندوه آواز دشتی متفاوت است. حال و هوای بیات اصفهان تا حدودی با «گام مینور» در موسیقی غرب یکی است.

نمونه: این آواز یکی از آوازهای مورد علاقه آهنگسازها و خوانندههای ایرانی است و خیلی رویش کار می کنند. آلبوم «سفر به دیگر سو» شهرام ناظری و یک قسمت از آلبوم مشترک کیهان کلهر و علی بهرامی فرد با نام «تنها نخواهم ماند» در آواز بیات اصفهان است. تیتراژ سریال هزاردستان که مرتضی نی داوود ساخته هم یکی دیگر از نمونه های این آواز است.

دشتی

دشتی همیشه پای ثابت عزاداری ها بوده و هست. غمی که در این آواز وجود دارد قادر است اشک هر جنبده ای را دربیاورد! دشتی علاوه بر کاربردش در مراسم عزاداری، در موسیقی درمانی هم استفاده می شود. خیلی از روانشناس ها از این نوع موسیقی استفاده می کنند تا بیمار مورد نظر به راحتی احساساتش را بیرون بریزد و خودش را تخلیه کند. آواز دشتی بسیار شبیه آهنگ های منطقه گیلان است.

حتی یکی از گوشه های این آواز به نام «دیلمان»، نام منطقه ای در استان گیلان است. به همین خاطر هم خیلی ها به شوخی به آواز «دشتی» می گویند «رشتی». با اینکه تنوع این آواز زیاد نیست اما کارهای زیادی در آن ساخته شده. دشتی هم زیرمجموعه دستگاه شور است.
نمونه: آواز خوانده شده توسط فریدون پوررضا در موسیقی تیتراژ سریال پس از باران که در گوشه دیلمان است، به خوبی فضای آواز دشتی را تداعی می کند. جالب است بدانید آهنگ «رعنا»ی گروه رستاک و آهنگ معروف «ای ایران ای مرز پرگهر» با اینکه ملودی شادی دارند اما زیرمجموعه آواز دشتی هستند.

در واقع خلق این فضاهای متفاوت خیلی وقت ها به ذوق، خلاقیت و زیرکی آهنگساز برمی گردد که از فضای دستگاه یا آواز استفاده کند و با استفاده از ریتم، آهنگی خلق کند که با فضای عمومی دستگاه یا آواز متفاوت باشد.

بیات ترک

این آواز یکی از زیرمجموعه های دستگاه شور است و مثل همان دستگاه آدم را به وجد می آورد.

نمونه: قطعه «اندک اندک» شهرام ناظری بیات ترک است. شروع این آهنگ الهام گرفته از گوشه «درآمد» آواز بیات ترک است. آلبوم «گل صدبرگ» ناظری نمونه دیگری از این آواز است. جالب است بدانید اذان موذن زاده اردبیلی در گوشه ای از این آواز با نام «روح الارواح» ساخته شده و به نظر می رسد مرحوم موذن زاده به خاطر اسم این گوشه، آن را برای اذان خود انتخاب کرده.

افشاری

این آواز هم یکی از زیرمجموعه های دستگاه شور است. بسیاری از تصنیف های قدیمی در این آواز ساخته شده اند. آوازهای افشار گاه با حزن همراهند و گاهی هم بسیار شاد هستند.

نمونه: تصنیف «از کفم رها»ی عارف قزوینی با این شروع، «از کفم رها شد قرار اول ...» از نمونه های آشنای افشاری است.

شوشتری

با اینکه این آواز تم غمگینی دارد اما تعدادی آهنگ شاد هم در آن خوانده شده. با این حال تم اصلی این دستگاه غمگین است. شوشتری گوشه های کمی دارد. خیلی ها معتقدند شوشتری در واقع یکی از گوشه های دستگاه همایون است نه یک آواز مجزا.
نمونه: تصنیف بیا تا گل برافشانیم ساخته حسین علیزاه و با آواز علیرضا افتخاری در آلبوم راز و نیاز، قطعه بی کلام «به زندان» از ابوالحسن صبا و آهنگ معروف سریال دلشدگان دو نمونه غمگین از این آواز و آهنگ «جینگه جینگه ساز میاد و ...» یک نمونه شاد این آواز است.

ابوعطا

این آواز هم حال و هوای غمگینی دارد و زیرمجموعه دستگاه شور محسوب می شود.


اطلاعات

جوزف هافمن
سوال – آیا تمرین پشت یک پیانوی خوب ، با یک پیانوی بد تفاوت خاصی دارد؟ برای تمرین باید از بهترین پیانوی ممکن استفاده کرد. ممکن است وقتی برای دیگران اجرا می کنید ، پیانوی بد در اختیار شما باشد. اما این مساله به اندازه عادت به یک پیانوی ضعیف که هر کلاویه آن نیروی خاصی احتیاج دارد و احتمالاً کوک نیز ندارد ، به شما آسیب نخواهد رساند. این پیانو ، گوش موسیقی شما علاوه بر انگشتانتان اب می کند. همانطور که قبلاً هم اشاره ، یادگیری به معنای اکتساب عادت است ؛ عادت به تفکر و عادت به تعمل ، با یک پیانوی بد نمی توان عادات خوبی ب کرد ، هر چند شما زمینه آنرا هم داشته باشید. از اینرو توصیه من استفاده از پیانوی خوب ، با کلاویه های تمیز ، صندلی مناسب بهمراه تمرکز ذهنی است. که این پیشنهاد تنها در کنار استعداد و معلم ذهنی خوب معنی می دهد.
سوال – آیا برای هنرجویان پیشرفته که کار کنسرتی انجام می کنند ، بهتر نیست روی یک پیانوی سفت تمرین کنند تا عضلات دست و انگشتانشان تقویت شود و نیز برای آنکه بتوانند پاساژهای سبک را که بسیار تکرار می شوند ( برای نمونه در کارهای شوپن ) بهتر بنوازند ، پشت یک پیانوی نرم تمرین کنند؟ هر نوع افراط و تفریطی در تمرین بر یادگیری اثر نامطلوب می گذارد. پیانویی که خیلی سفت باشد ، انگشتان را بیش از حد سفت و خسته می کند ، حال آنکه پیانوی نرم نیز کنترل انگشتان را اب می کند. سعی کنید پشت پیانویی تمرین کنید که حتی المقدور مشابه پیانوی کنسرتی شما باشد تا در هنگام اجرای نهایی ، دچار خستگی زودرس و از دست دادن کنترل انگشتانتان نشوید.
سوال – آیا درست است که که باید مکانیزم پیانو تا حدی سفت باشد مکانیزم پیانو باید تا حدی سفت باشد که کلاویه ها زیر انگشتانتان کنید ، ولی اگر از این حد سفت تر باشد برای عملکرد انگشتانتان خطرناک است و ممکن است به دستتان آسیب برساند.
سوال – آیا بهتر نیست که هنرجوی مبتدی پشت پیانوی سفت تری تمرین کنند؟ این مساله بستگی به سن و توان فیزیکی هنرجوی مبتدی دارد. لفظ و پیانو ، کاملا نسبی است که به معنای نیروی مقاوم موجود در برابر دستان نوازنده می باشد. این نیرو باید به اندازه ای باشد که نوازنده ، حتی در ظریفترین نتها ، کلاویه را زیر انگشت خود کند. اگر پیانو بیش از حد سفت باشد ، به ناچار مجبوریم از عضلات شانه نیز استفاده کنیم ( که نباید جز در موارد خاصی از آن استفاده شود ) و این امر ممکن است به دست آسیبی دائمی برساند.
سوال – آیا استفاده از وسایل مکانیکی مانند پیانوی بیصدا برای افزایش سرعت دست هنرجویان فایده ای در بر دارد؟ یا اینکه باید استفاده از آنها مختص به یک دوره خاص آموزش باشد؟ موسیقی یک زبان است ، شومان می گوید : "نمی توان از یک فرد لال سخن گفتن آموخت" اگر هدف ما رسیدن به تکنیک موسیقی زنده و رنگارنگی باشد که به کمک آن افکار و احساساتمان را بیان کنیم ، استفاده از پیانوی بی صدا منطقی نیست من به شخصه ، هرگز از پیانوی بی صدا استفاده نکرده ام.
سوال – آیا به عنوان یک قاعده کلی می توان گفت که باید با هر نت ملودی ، یک پدال را گرفت؟ پدال ها را می باید بلافاصله بعد از فشردن کلاویه گرفت ، و گرنه صدای نت قبلی با نت جدید مخلوط شده ، صدای بدی ایجاد می کند. این یک قاعده کلی است. البته استثناهایی هم وجود دارد که آهنگساز از اختلاط نتها هدف خاصی داشته باشد.
سوال – کاربرد پدال damper چیست؟ کار آن امتداد دادن نتهایی است که امکان نگه داشتن آنها با انگشت میسر نباشد. اما در عین حال ، وسیله ای بسیار مناسب برای رنگ آمیزی قطعه است. مورد استفاده آن باید توسط گوش تعیین شود.
سوال – لطفاً چگونگی استفاده از پدال را بیان فرمایید. برخی قطعات هیچ نشانه ای زیر میزانها ندارند که مورد استفاده از پدال را مشخص کنند آیا قانونی در این رابطه وجود دارد؟ چنانچه کاربرد هنری پدال را در ذهن داشته باشیم ، باید عرض کنم که متاسفانه هیچ قانون کلی و خاصی در این رابطه وجود ندارد. نقاشی را مجسم کنید که روی پ خود رنگها را با هم ترکیب می کند تا سایه یا ته رنگ خاصی را بدست آورد. او می داند که ترکیب آبی و زرد سبز می شود و از اختلاط قرمز و آبی می توان رنگ بنفش ساخت ، اما اینها رنگهای اصلی هستند و به ندرت می توان ازآنها استفاده کرد. برای بدست آوردن سایه های مختلف ، نقاش باید از چشم و احساس خود کمک بگیرد. نقش گوش نوازنده در ست مانند چشم نقاش است. بطور کلی ، اینکه کوچکترین شائبه ای از ناخواسته نتها وجود داشته باشد بایذ از گرفتن پدال پرهیز نمود ، و بهترین راه برای جلوگیری از این مساله اینست که پدال را > از فشردن کلاویه مربوطه بگیریم و همزمان با فشردن نت بعدی قطع کنیم. ممکن است لازم شود در همین لحظه پدال دوباره فشرده شود و این توالی باید تا زمانی که تغییر در هارمونی یا نتهای گذرا داشته باشیم ادامه یابد.
سوال – آیا می توان موسیقی باخ را نیز با پدال زد؟ جواب – هیچ موسیقی خاصی وجود ندارد که در آن استفاده از پدال ممنوع باشد ، حتی اگر بافت قطعه به گونه ای باشد که به پدال احتیاجی نداشته باشد ، که به ندرت چنین است. نوازنده می تواند از پدال برای گرفتن نتهای یک هارمونی که دستش به تمام آن نمی رسد استفاده کند. اتفاقاً ، در موسیقی باخ ، پدال بسیار مهم است. چرا که با استفاده درست و بجا از آن می توان ص مشابه ارگ ایجاد کرد. باید بگویم که اهمییت پدال در موسیقی باخ به اندازه سایرین است و توصیه می کنم که در استفاده از آن بسیار دقت شود تا ماهییت چند ص بودن موسیقی باخ در پدال گیریها محو نشود.
سوال – من دوست دارم از همان ابتدا که قطعه جدیدی را فرا می گیرم روی آن پدال بگذارم ولی معلم من معتقد است که باید اول یاد بگیرم آواز قطعه را در بیاورم ، آیا حق با اوست؟ شما « دوست دارید » پدال بگیرید؟ یعنی توی روی معلمتان بایستید؟ پس چرا شما معلم نمی شوید؟ انی که در حین تحصیل به فکر سندی خود می باشند ، احتیاجی به معلم ندارند. آنها نیاز به انظباط دارند. شما بهتر است ، فرمانبرداری را یاد بگیرید حتی اگر به نصایح معلمتان گوش دادید و نتیجه هم نگرفتید ، باز حقی ندارید و تنها می توانید معلم دیگری بگیرید. ولی او نیز به احتمال زیاد با معلم قبلی چندان تفاوت ندارد. از اینرو ، بار دیگر می گویم ؛ شما باید فرمانبرداری بیاموزید.
سوال – آیا می توان از پدال damper و پدال چپ بصورت همزمان استفاده کرد ، یا این کار به پیانو آسیب می رساند؟ از آنجا که مکانیزم این دو پدال کاملاً مستقل و جدا از هم می باشد ، چنانچه ویژگی خاص قسمتی از قطعه ایجاب کند ، می توانید ، از هر دو پدال همزمان استفاده کنید.
سوال – آیا عبارت p را باید به کمک پدال چپ اجرا کرد یا تنها از طریق انگشتان؟ وظیفه پدال چپ ، تغییر کیفیت صدا است نه کمیت آن. لذا هرگز نباید از آن برای بوجود آوردن دینامیسمهای ضعیف استفاده کرد. برای نرم صدا تنها باید انگشتان را کمتر بلند کرده ، نیروی کمتری اعمال کنیم. پدال چپ تنها زمانی استفاده می شود که نرمی صدا با تغییرات رنگ آمیزی همراه باشد.
سوال – آیا باید gavotte در لا ماژور اثر gluck-brahms را بدون پدال چپ اجرا کرد؟ و آیا استفاده آزادانه از آن از پدال چپ ، باعث تنبلی هنرجو در اجرای دینامیسمهای ضعیف نمی شود؟ سوال اول شما بسیار کلی است ، چرا که هیچ قطعه ای در موسیقی وجود ندارد که تماماً با پدال چپ اجرا شود. از این پدال باید تنها در تغییر رنگ استفاده کرد. به کار بردن دایم و بیش از حد پدال چپ موجب نادیده گرفتن دینامیسم پیانیسیمو می گردد و از اینرو باید از آن پرهیز کرد.
سوال – صدای پیانو من آنقدر بلند است که موجب اعتراض اطرافیان من شده است و به من نصیحت می کنند که از پدال چپ استفاده کنم. از اینرو بیشتر مواقع اینچنین می کنم. ولی اینک از اجرای قطعه بدون پدال چپ واهمه دارم. چه توصیه ای دارید؟ بهتر است که از کارخانه سازنده خواهش کنید که مکانیزم پیانوی شما را تغییر دهد ، بخاطر دارم یکبار دچار این مشکل شده بودم که نمی توانستم قطعه ای را بدون آنکه پایم روی پدال چپ باشد، بنوازم و این ناتوانی فیزیکی ، معلول استفاده مکرر و بیش از حد پدال چپ است.
سوالاتی در مورد چگونگی انجام تمرینات
سوال – بهترین چیز برای آغاز تمرینات صبحگاهی چیست؟ تمرین خود را با کار تکنیکی شروع کنید. ابتدا گامها را در تمام تونالیته ها و هر یک را دو بار به خوبی بنوازید ؛ بار اول آهسته ، بار دوم کمی تندتر. سرعت را در حدی نگه دارید که مطمئن باشید انگشتان یکنواخت و هماهنگ هستند ، نتی را اشتباه نمی زنید و نیز انگشت گذاریهایتان کاملاً صحیح است. عادت به اشتباه زدن گامها به مراتب آسانتر از درست زدن آنهاست. ممکن است شما عادت کرده باشید که نت خاصی را در اجراهایتان اشتباه بزنید ، لذا سعی کنید با شکل گیری چنین عاداتی ، از ریشه مقابله کنید. سپس گامها را از مچ بنوازید. یعنی به آهستگی و بدون آنکه خود را خسته کنید ، دست خود را تا می توانید بالا بیاورید. بعد از این اتود چرنی یا کرامر را بنوازید ، سپس باخ و سرانجام موتزارت ، بتهوون ، شوپن و غیره. اگر وقت دارید یک ساعت را در صبح به کار تکنیکی اختصاص دهید و یک ساعت را نیز روی قسمتهای مشکل درستان کار کنید. بعد ازظهر نیز یک ساعت دیگر تمرین کنید و اینبار توجه خود را معطوف به درک موسیقی کنید. به این معنی که اکنون باید آنچه را از صبح از نظر تکنیکی بدست آورده اید ، از لحاظ موسیقیایی به کار بگیرید ، به عبارتی تواناییهای مکانیکی خود را با درکی که ذهنتان شکل گرفته ، ادغام کنید.
سوال – چه مدت زمانی از تمرین باید به کارهای تکنیکی اختصاص یابد؟ من روزانه 3 ساعت تمرین میکنم ، چگونه باید این زمان را تقسیم بندی کنم؟ تمرینات تکنیکی خالص که در آنها تنها انگشتان در گیرند و نه مغز و قلب شما ، باید بسیار محدود باشد و یا اصلاً انجام نشود. اگر شما ، همانطور که گفتید روزی سه ساعت تمرین می کنید پیشنهاد من این است که دو ساعت متوالی ، صبح تمرین کنید و یک ساعت بعد از ظهر. صبح ، همواره بهترین ساعت برای کار است. سعی کنید بین آن وقفه ای نیفتد ، چرا که باعث می شود ارتباطی که با پیانو برقرار کرده اید قطع شود و برای برقراری مجدد آن وقت زیادی می برد. بعدازظهر که قسمت عمده کار را انجام داده اید ، می توانید با بیشتری تمرین کنید ، ولی این نیز نباید بدون حد و مرز باشد.
سوال – آیا برای آنکه پیشرفت کنم باید فقط به تمرینات تکنیکی بپردازم و یا تمرینات من کلی باشد؟ تمرینات تکنیکی باید یک چهارم کل زمان تمرین شما را به خود اختصاص دهد. دو چهارم از زمان را باید روی تکه ها و نقاط مشکل و مساله ساز قطعه ای که در حال مطالعه هستید ، کار کنید در یک چهارم می باید این تکه ها را مرتب کرده ، در جای مناسب خود در قطعه قرار دهید ، تا تمرین جزئیات باعث از دست دادن دید کلی شما نسبت به قطعه نگردد.
سوال – آیا در حین تمرینات تکنیکی محض ، می توانم کتاب یا مجله ای را نیز مقابل خود بگذارم و همزمان آنرا نیز مطالعه کنم؟ ممکن است سوال شما برای انی که تا بحال به این مساله فکر نکرده اند بسیار مس ه و غیر معقول جلوه کند. با این حال ، بسیاری را می شناسم که این جنایت را در حق خود مرتکب می شوند. من قویاً هنرجویان را از این عادت م ب بر حذر می دارم. بهتر است نصف زمان لازم را تمرین کنید ، اما حواستان کاملاً جمع باشد. حتی مسائل کاملاً تکنیکی نیز باید از طریق گوش و چشم به موتور مرکزی مغز انتقال پیدا کند تا نتایج تکنیکی مطلوبی در پی داشته باشد. چنانچه مغز مشغول فعالیت دیگری باشد ، نسبت به کار جدید ، حساسیتی از خود نشان می دهد ، از اینرو تمرین شما ، تنها وقت تلف است. چنانچه بدنبال نتیجه مطلوبی هستند ، نه تنها نباید چیزی بخوانید ، بلکه نباید حتی به مساله دیگری فکر ید. تمرکز ، اولین حرف از الفبای موفقیت است. سوال – آیا اگر به جای چهار ساعت ، هشت ساعت تمرین کنم ، که اکنون همین اندازه نیز تمرین می کنم ، سریعتر پیشرفت نمی کنم؟ تمرین بیش از اندازه در روز برای فرد آثار نامطلوبی دارد ، چرا که تمرین زمانی بازدهی دارد که با تمرکز کامل فکری انجام شود و این تمرکز تنها در مدت زمان مشخصی باقی می ماند. برخی تمرکز خود را زودتر از دیگران از دست می دهند و برخی کندتر. اما در هر حال زمانی که تمرکز شما از دست رفت ، ادامه دادن تمرین مانند شل پیچی است که آنرا به زحمت سفت کرده ایم. به محض اینکه احساس کردید که علاقه تان را به تمرین از دست داده اید ، تمرین را متوقف کنید. توجه کنید کمیت تمرین زمانی ارزشمند است که در کنار کیفیت مطلوب قرار گیرد. توجه ، تمرکز و تخصیص وقت تنها پارامترهای مهم تمرین هستند، نه مدت زمان تمرین.
سوال – آیا زمانی که دستان سرد و سفت هستند ، می توان برای گرم آنها ، بلافاصله قطعات دشوار و سنگینی را اجرا کرد؟ فشار آوردن به دستان سرد همواره می تواند با خطر خستگی مفرط دستان روبرو شود ، در حالیکه گرم تدریجی دستان از چنین خطری مبراست. زمانی که دستانتان سرد است ، به آرامی تمرین کنید و تنها چناچه دستان ، دما و انعطاف پذیری طبیعی خود را بدست آوردند ، سرعت و نیرو را افزایش دهید. این کار ممکن است که نیم ساعت یا سه ربع بطول انجامد. می توان با گذاشتن دستان در آب گرم ، سرعت فرآیند را افزایش داد. اما نباید این کار را زیاد تکرار کرد ، چرا که ممکن است به اعصاب دست آسیب برساند.
سوال – آیا بلند شمردن به نواختن هنرجو آسیب می رساند؟ آیا صدای بلند شمردن مانع از شنیدن صدای صحیح نت فشرده شده نمی گردد؟ بلند شمردن به هیچ عنوان مضر نیست ، علی الخصوص زمانی که هنرجو درگیر مسائل زمانبندی و ریتم باشد. زمانی که هنرجو بر این قسمت درک و تسلط کافی پیدا کرد ، باید بلند شمردن را به تدریج کم کرده و در آ کاملاً ترک کرد. بلند شنیدن در حین تمرین بسیار ارزشمند است چرا که درک ریتم را بهتر از هر چیز دیگری ، گسترش می دهد.
سوال – آیا تمامی مطالعات پیانو باید قطعاً با مطالعه گامها شروع شود؟ گامها را نباید تا زمانی که هنرجو بر چگونگی لمس کلاویه ها و فشردن آنها تسلط نیافته است ، شروع کرد. از همه مهمتر ، هنرجو باید عملکرد انگشت شست را در اجرای گامها کاملاً درک کرده باشد. در این مقطع ، تمرین گام بسیار حائز اهمییت است. چرا که نه تنها انگشتان تقویت می کند ، بلکه گوش موسیقی را برای درک تونالیته ها و محدودیتهای کلی پیانو قدرتمند می گرداند.
سوال – آیا شما معتقدید که هنرجو باید همه پانزده گام ماژور را بلد باشد ، یا آنکه تمرین گامهای غیر هارمونیک راضروری نمی دانید؟ هنرجو باید تمام موارد لازم را بداند ، تا در صورت وم بتواند از آن استفاده کند. توصیه من این است که تمام گامها را همانطور که نوشته شده اند ، تمرین کنید.
سوال – در هنگام مطالعه یک قطعه جدید ، کدام روش را بهتر می دانید ؛ تمرین جداگانه هر دست ، یا تمرین بصورت دو دستی؟ وفتی برای اولین بار با قطعه ای مواجه می شوید ، باید هر دو دست را وارد عمل شوند تا بتوان یک تصویر کلی از قطعه را در ذهن ایجاد کرد. البته اگر تکنیک هنرجو برای انجام این وظیفه ، کافی نباشد ، باید ایجاد این تصویر ، بصورت جداگانه توسط هر دو دست انجام شود.
سوال – برای فراگیری کامل یک قطعه ، آیا می توان هر دست را بصورت جداگانه تمرین کرد؟ وقتی تصویر کلی قطعه در ذهن شما نقش بست ، خوبست هر دست را جداگانه تمرین کنید تا بتوانید روی هر دو دست بطور کامل تمرکز کنید با این حال ، زمانی که هر دست وظیفه خود را به درستی درک کرد ، باید هر دو دست با هم تمرین کنند تا هدف موزیکال تمرین فراهم شود.
سوال – آیا مطالعه یک قطعه باید دور از پیانو انجام شود؟ برای مطالعه یک قطعه چهار راه وجود دارد : 1.پشت پیانو به همراه نت موسیقی 2.بدور از پیانو به همراه نت موسیقی 3.پشت پیانو بدون نت موسیقی 4.بدور از پیانو بدون نت موسیقی روش 2 و 4 بی شک از لحاظ ذهنی ، سنگینترین و خسته کننده ترین روش می باشند ، اما در عین حال بهترین راه برای پرورش ذهن و « دید » می باشند که بسیار حائز اهمییت است.
سوال – قطعه auf dem w er zu singin شوبرت – لیست را باید با چه سرعتی اجرا کرد؟ چه قطعات مدرنی را بعد از zephyr اثر bendel پیشنهاد می کنید؟ حتی اگر به مترونوم اعتقاد داشتم ، که ندارم ، باز هم نمی توانستم سرعت دقیقی را برای شما و یا هر فرد دیگری معین کنم چرا که سرعت ، بستگی کامل به تکنیک فرد و کیفیت سونوریته او دارد. بعنوان قطعه مدرن ، مجموعه دو جلدی russian piano از انتشارات g.schirmer نیویورک را معرفی می کنم. قطعات گنجانده شده در این مجموعه از نظر سختی و دشواری متنوع می باشند و شما می توانید قطعه ای را که متناسب با توان خودتان باشد ، در آن پیدا کنید.
سوال – بهترین راه رسیدن به تمپوی بالا چیست؟ شنیدن اجرای قطعه توسط فرد دیگری که آنرا سریع می نوازد کمک شایانی می کند ، این کار تصویر ذهنی قطعه را شکل می دهد که از شرایط اساسی ب توانایی نواختن قطعه است. البته راههای دیگری هم هست که هر فرد باید برای خود پیدا کند ؛ می توان از تمپوی پایین شروع کرد و به تدریج تمپو را زیاد کرد تا به حداکثر توان خود برسید ، یا اینکه از همان ابتدا با تمپوی سریع قطعه را نواخت ، هر چند ممکن است نواقصی وجود داشته باشد ، ولی با تکرار و اجرای مکرر قطعه می توان به تدریج این نواقص را از میان برد. اینکه کدام راه برای شما مناسبتر است هیچ نمی تواند به شما بگوید بلکه این غریزه موسیقی خود شماست که می تواند راهنمایتان باشد. اگر هوشمندانه از آن استفاده کنید.
سوال – آیا این وقت تلف نیست که قطعه ای را چندین ماه ، به آهستگی یک مبتدی ولی با تمرکز بالا نواخت؟ من وقتی چنین می کنم و به تدریج تمپو را بالا می برم احساس می کنم نمی توانم با سرعت دلخواهی که مد نظرم بوده است بنوازم. آیا در این لحظه بهتر نیست قطعه را دوباره آهسته اجرا کنم؟ من خودم ترجیح می دهم با این روش تمرین کنم ، اما شنیده ام که مطالعه طولانی مدت یک قطعه انسان را « فسیل » می کند. در ضمن پیشنهاد می کنید که تمرین با پدال انجام شود یا بدون آن؟ جواب – تمرین آهسته ، بی شک پایه و اساس رسیدن به تمپوی سریع است ؛ اما این مساله ، در زمان کوتاهی حاصل نمی شود. در حین انجام تمرینات آهسته باید هر از چند گاهی با سرعت بالا هم تمرین کرد ، هر چند ممکن است تمیزی قطعه به خطر بیفتد اما این معضل با بازگشت به سرعت آهسته ، برطرف می شود. برای اجرای سریع یک قطعه باید ابتدا سریع فکر را یاد گرفت و این آمادگی ذهنی با اجرای سریع قطعه ، البته هر از چند گاهی ، بدست می آید. برای جلوگیری از « فسیل » شدن باید همیشه قطعات متنوعی را در دست مطالعه داشته باشید. در مورد پدال ، پیشنهاد می کنم که از همان اولین بار تمرین ، پدال گیری را مصرانه انجام دهید ، هر چند در تمرینات انگشتان هرگز نباید پدال گرفت.
سوال – چرا نواختن پیانو و تنفس در حین آن با هم مرتبط هستند؟ و این مساله تا چه حد باید تمرین شود؟ تنفس در حین نواختن پیانو ، همانند تنفس در انجام هر فعالیت فیزیکی دیگری حائز اهمییت است ، علی الخصوص در قطعاتی که نیازمند نیروی عضلانی بیشتری هستند. این فعالییتها ، ضربان قلب را تندتر کرده ، سرعت تنفس نیز بالا میرود که به طبع آن معمولاً تنفس از راه دهان انجام می شود. نوازندگان در در این شرایط ، از طریق دهان تنفس می کنند و این مساله عموماً بی اختیار صورت می گیرد. تنفس با دهان باز ، چیزی نیست که فرا گرفته شود ، بلکه امری کاملاً طبیعی است. با این حال من پیشنهاد می کنم که تا جای ممکن ، تنفس از راه بینی انجام شود. این تنفس سودمندتر از تنفس از راه دهان است و بعلاوه به مغز نیز طراوت می دهد. زمانی که فعالیت فیزیکی از حدی سنگینتر می شود ، دیگر نه پیشنهاد من و نه هیچ دیگر می تواند مورد توجه قرار گیرد ، طبیعت و غریزه شما ، بهترین و راحتترین راه را خود پیدا خواهد کرد.
سوال – آیا میتوانم در تعطیلات یکماهه کریسمس ، تمرینات را متوقف کرده ، استراحت کنم؟ اگر شما در بهار و تابستان و پاییز به خوبی تمرین کرده باشید و برای پیشرفت خود تلاش کرده باشید ، می توانید یکماه بطور کامل استراحت کرده و تمرینات خود را کنار بگذارید. این وقفه ، نیرو و اشتیاق شما را طراوت می بخشد و پس از شروع دوباره تمرینات در می ی د که نه تنها چیزی از دست نداده اید ، بلکه حتی جهشی می ی د که اگر تمام مدت استراحت ، با ذهنی خسته به آن نمی رسیدید. تمرین با ذهن و بدن خسته امکان شکل گیری عادات بد را بسیار بالا می برد و از آنجا که « یادگیری ، در واقع ب عادات است » باید از هر مساله ای که به غفلت و عدم توجه به اکتساب عادات نادرست بینجامد پرهیز کرد. با تکرار نمی توان یک عادت بد را به یک حسن تبدیل کرد.

اطلاعات

آشنایی با موسیقی راک
معرفی موسیقی راک
موسیقی راک گونه ای موسیقی عامه پسند که در دهه های ۵۰ و ۶۰ میلادی در امریکا با شکل گرفت و از نظر تأثیرات اجتماعی و گستردگی شنوندگانش در بین انواع موسیقی بی همتا است. نام راک کوتاه شده عبارت راک اند رول است و از فعل to rock در زبان انگلیسی به معنای جنباندن و تکان خوردن می آید.
از اوا دهه ۱۹۶۰ میلادی نام راک اند رول صرفاً به موسیقی دهه ۵۰ و ۶۰ اطلاق شده ولی نام راک همچنان به عنوان نام فراگیر این گونه (که شامل راک اند رول هم می شود) به کار می رود. این موسیقی در بلوز ریشه دارد. ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با موسیقی در مفاهیم روانشناسی
آشنایی با موسیقی در مفاهیم روانشناسی

استفادة بشر از موسیقی، امری آسان و قابل دسترس بوده است، چون ریتم و ملودی، به عنوان دو رکن اساسی موسیقی، در سرشت انسان وجود داشته و از طرفی آواگری ها و حرکات ریتمیک نیز نیازی به تکلم نداشته است. از این رو، در بیشتر قبایل ابت مراسم و آیین های مختلف موسیقایی که وسیله ای برای ابراز همبستگی جمعی و از بین بردن ترس ها و غم ها و ایجاد آرامش و شادی و اراده در بین افراد قبیله بوده برگزار می شده است.
ادامه مطلب

اطلاعات

تاثیر موسیقی بر ک ن
موسیقی نقش مهمی در فرهنگ جوامع بازی می کند. در حال حاضر می توان نمود موسیقی را در بسیاری از جنبه های زندگی مانند و تئاتر، مراسم و مناسک ملی و مذهبی، جشن ها، مراسم نظامی و غیره پیدا کرد. اما هیچ کدام به اندازه تاثیر موسیقی بر ک ن اهمیت نمی یابد.
از بدو تولد، پدر و مادر به طور غریزی از موسیقی برای آرامش و تسکین ک ن استفاده می کنند. همینطور برای ابراز عشق و شادی خود، تعامل و ارتباط برقرار با ک ن. والدین می توانند بر پایه این غرایز طبیعی ، از موسیقی در جهت رشد کودک و بهبود مهارت های اجتماعی در تمام سنین استفاده کنند.
ادامه مطلب

اطلاعات

سبک پاپ
سبک موسیقی چیست؟ موسیقی پاپ چیست؟ هر شخصی صبح که از خواب بیدار می شود تا آ شب که به خواب می رود، کارهای متفاوتی انجام می دهد که هر کدام از فرهنگ متفاوتی وارد زندگی او شده اند. ممکن است لباس هایی بپوشیم که از فرهنگ اروپایی آمده و غذایی بخوریم که از فرهنگ ترکی آمده، با اعضای خانواده مان روابطی بر اساس فرهنگ ایرانی و با دوستانمان روابطی بر اساس فرهنگ امریکایی داشته باشیم. به طور کلی اگر کمی به زندگی خود و دوستانمان چه در ایران و چه خارج از ایران دقت کنیم متوجه خواهیم شد که فرهنگ های متفاوت بر جنبه های گوناگون زندگی ما تاثیر گذاشته اند. با ظهور تکنولوژی های ارتباطی پیشرفته در عصر جدید کمتر فرهنگی را می توان یافت که همچنان دستخوش تغییر نشده باشد. ادامه مطلب

اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/12/05/موسیقی-پاپ
  • مطالب مشابه: موسیقی پاپ
  • کلمات کلیدی: فرهنگ ,زندگی ,موسیقی ,اساس فرهنگ
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.
موسیقی پاپ در ایران
موسیقی پاپ در ایران ، پس از تأسیس رادیو در سال ۱۳۰۹ ه .ش و جنگ جهانی دوم، رونق گرفت. ریشه های این موسیقی، به نوعی به قرن دوازدهم و حکومت قاجار می رسد. انواع موسیقی پاپ از جمله رومبا، تانگو و همچنین موسیقی والس از حدود پنجاه سال پیش در ایران مطرح شدند. موسیقی پاپ در ایران با خوانندگی افرادی چون ویگن و عارف آغاز شد. این موسیقی، تقلید کاملی از موسیقی غرب بود و فقط اشعار آنها را به فارسی ترجمه کرده بودند. معرفی موسیقی پاپ به رادیو تا حد زیادی مرهون موسیقیدان ارمنی ایرانی، سورن، است. اولین استودیوی ایران طنین نام داشت که بسیار تأثیرگذار و موفق عمل می کرد. بخش اعظم قطعات موسیقی در فاصله آن سالها در این استودیو ضبط می شدند. ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز دومارو
در فلات تبت (tibet) نوعی ساز ضربی بنام damaru وجود دارد که در ساخت آن از جمجمه انسان استفاده می شود. این ساز از دو کاسه سر انسان تشکیل می شود و جالبتر از همه آنکه بنابر متون مذهبی مردم این منطقه، ترجیح بر آن است تا در ساخت این ساز از جمجمه سر یک پسر ۱۶ ساله و یک دختر ۱۲ ساله استفاده شود.
پوست کشیده شده روی جمجمه ها، پوست میمون می باشد و دو کاسه سر از قسمت بالا به یکدیگر متصل می شوند. برای چسباندن قسمت های مختلف ساز نیز از شیره درختان و خون انسان استفاده می شود. هر تکه از پوست بدن میمون توسط شانزده سوراخ بوسیله موی انسان روی جمجمه ها محکم می شود و تعدادی گلوله که از استخوانهای پرنده های آبی تهیه شده است توسط ریسمانهایی به وسط ساز متصل می شود. ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز دمام
ساز کوبه ای دوار و از نوع دوطرفه است که در مقایسه با دهل قطر کمتری دارد. بر سطح دو دهانه آن، پوست حیوان می کشند. نواختن آن یا با دست و یا با دو قطعه چوب ساخته شده از برگ درخت ما صورت می گیرد. پراکندگی اش بیشتر در سواحل خلیج فارس و به ویژه استان بوشهر است. دمام علاوه بر مجالس شادمانی که همراه نی جفتی و نی انبان نواخته می شود، در مراسم سوگواری مذهبی با شیوه ای متفاوت به کار می رود. دمام نوازی گروهی، بخش مهمی از یک آیین مذهبی بوشهر به شمار می رود.
ادامه مطلب

اطلاعات

معرفی ساز چینی سیون
ساز بادی سوون یکی از قدیمی ترین سازهای چینی با قدمتی نزدیک به 7 هزار سال است.
روایت است که "سیون "از نوعی وسیله شکاری تقلید شده است. در زمان قدیمی مردم اغلب با پرتاب توپ گلی و یا سنگی که یک طرف آن با طناب وصل شده بود ،به شکار پرندگان و حیوانان می پرداختند. از انجا که اینگونه توپ توخالی بود و هنگام پرتاب به دلیل وزش باد ص از آن به گوش می رسید ؛ بعدها مردم برای تفریح در سوراخهای این توپ را فوت می د و این وسیله شکار بتدریج به موسیقی "سیون " مبدل شد.
ساز "سیون "در ابتدا از سنگ و یا استخوان و سپس با سفال درست می شد و اشکال گوناگون مثل شلغمی شکل، بیضی شکل، شکل توپ، ماهی و گل دارد. روی سر این "سیون " یک دهانه بادی موجود است و ته آن مسطح بوده و در دو جناح آن سوراخهای صوتی هست. قدیمی ترین "سیون " فقط یک سوراخ داشت و سپس بتدریج با چند سوراخ تهیه شد و در اوا قرن سوم قبل از میلاد "سیون "شش سوراخی بوجود آمد. ادامه مطلب

اطلاعات


آشنایی با ساز ارگ
تاریخچه ساز ارگ

سازهای کیبوردی از سه قرن قبل از میلاد هم وجود داشته اند که به ارگ های لوله ای تکامل پیدا د تا بعدهعا که به سازهای قابل حمل نظیر پورتیتو و ارگ پوزیتیو رسیدند. سازهای کلاویکورد و ها سیکورد در قرن چهاردهم ساخته شدند. زمانی که تکنولوژی بهبود یافت کیبوردهای پیچیده تر ساخته شدند. شامل کیبورد و ارگ 12 ص که هنوز هم مورد استفاده قرار می گیرد. در ابتدا صفحه کیبورد یک ساز، فقط می توانست یک مقدار خاص صدا تولید کند. در قرن هجدهم پیانوفورت اختراع شد که طریقه جدیدی از کنترل میزان و شدت صدا را توسط میزان فشار اعمال شده توسط فشار دادن کلید را ارائه می کرد.
ادامه مطلب

اطلاعات


آشنایی با ساز رباب
رباب جزو سازهای زهی مضر است که بومی استانهای شرقی ایران،خاصه سیستان و بلوچستان می باشد. امروزه به جهت نقصان در سازهای بم ( base ) در موسیقی ایران حضور رباب شکل پررنگتری به خود گرفته است. برای افزایش حجم صدای رباب شبکه ایی در حد فاصل گریپ و پوست تعبیه شده است و نیز برای افزایش وسعت صدای رباب از ایی از جنس آلیاژ برنج که روی گریپ نصب گردیده استفاده می شود.
ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز آکاردئون
آکوردئون نوعی ساز دارای شستی با بدنه ای چین دار که هنگام نواختن با فشار دست، بازوبسته می شود و دکمه های آن را با انگشت فشار می دهند؛آکوردئون یک ساز بادی شستی دار با سطح مورب متحرک در دو طرف و بدنه فانوسی است.
آکاردئون یک ابزار موسیقی قابل حمل است که بدنه اش از یک کیس با کلیدهایی شبیه کلیدهای پیانو در دو طرف و یک کیس باس که این دو قسمت مجزا را به هم وصل می کند، تشکیل می شود. شیوه استفاده از آکاردئون بدین صورت است که نوازنده آن را بین دو دست خود می گیرد و با باز و بسته ساز آن را می نوازد. ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز هورن(کر)

هورن سازی بادی برنجی متشکل از یک لوله ما یچ نسبتا بلند است که قدمت آن به سال 1650 بر می گردد. در آن زمان در کشور انگلستان از چنین وسیله ای به عنوان شیپور شکار استفاده می شد

فرانسوی ها آن را 'هورن آلمانی' می نامیدند، آلمانی ها نام 'شیپور شکار' را به کار می بردند و انگلیسی ها نیز این ساز را به نام 'هورن فرانسوی' می شناختند. در سال 1960 انجمن بین المللی هورن، نام رسمی این ساز را 'هورن horn ' اعلام نمود. در حال حاضر نیز اغلب موسیقی دانان این ساز را 'هورن' می نامند.

مشخصات کلی ساز
هورن سازی م وطی شکل شبیه به کورنت و سا هورن (نوعی شیپور برنجی) است، برخلاف ترومپت و ترومبون که استوانه شکل هستند، هورن م وطی شکل است و قطر ثابتی ندارد. اغلب سازهای برنجی سوپاپ دار، از سوپاپ متحرک (پیستونی) استفاده می کنند، اما در هورن های مدرن، سوپاپ های چرخنده به کار می رود؛ هر چند در نمونه های قدیمی تر این ساز که در استرالیا و فرانسه وجود دارند، کماکان از پیستون استفاده می شود. ادامه مطلب

اطلاعات

دستگاه ماهور

دستگاه ماهور یکی از گستردهترین دستگاههای موسیقی ایرانی است و در ردیفهای گوناگون در حدود ۵۰ گوشه دارد. دستگاه ماهور به علت ح و ملودی روانی که دارد اغلب به صورت موسیقی شاد در جشن ها و اعیاد نواخته می شود. این دستگاه دارای گوشه های متنوعی است که با مقام های کاملاً متفاوت در سه بخش بم، میانی و زیر اجرا می شود. ناگفته نماند تمام گوشه ها به وسیلهٔ فرود به درآمد رجعت می کنند. ادامه مطلب

اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/11/21/دستگاه-ماهور
  • مطالب مشابه: دستگاه ماهور
  • کلمات کلیدی: دستگاه ,گوشه ,ماهور ,دستگاه ماهور
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.
آشنایی با ساز کاخن


تلفظ صحیح این ساز کاخون می باشد . در ایران تلفظ کاخن نیز متداول است.
کاخون(cajon) لغتی اسپانیایی به معنی«جعبه ، صندوق ، صندوقچه ، کمد کوچک یا میز کشودار کوچک» است که به نوعی ساز کوبه ای اطلاق می شود . نوازنده بر روی کاخون می نشیند و با ضربات کف دست و انگشتان که بر روی صفحه جلویی ساز می کوبد ، ص خاص و زنگ دار تولید می کند . ادامه مطلب

اطلاعات


ساز چ
چُگور، چوگور یا قُپوز سازی است از خانوادهٔ سازهای زهی مقید از ردهٔ تنبور که به آن دوتار نیز می گویند. چگور مرکب از یک قطعه چوب مجوف بر شکل عودی کوچک است که دارای پنج وتر می باشد.
ساختمان این ساز از یک کاسه طنینی گل شکل و دسته ای مانند دسته تنبور تشکیل می شود. کاسه اش از سه تار بزرگ تر است. نوعی از چگور، دو تار ف ی دارد و به همین سبب به آن دوتار نیز می گویند. ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز مان ین
آشنایی با ساز مان ین
مان ین سازی است کوچک تر از گیتار و تا حدی گل شکل، دارای هشت سیم است که دو به دو به هم جفت شده اند که چهار زوج سیم تشکیل می دهند و رایج ترین کوک برای این سیم های جفت، فاصله پنجم درست است.

این ساز از خانواده لوت است و از حدود سال ۱۶۰۰ به ایتالیا برده شد. مان ین با مضراب یا زخمه انگشتان نواخته می شود. نه فقط قادر به اجرای نت های کوتاه جدا است، بلکه سیم های زوج آن امکان تعادل بسیار سریع بین دو نت هم فاصله را به وجود می آورد به طوری که افهٔ نسبتاً طویل با نوعی ترمولو منتج می گردد. صفحه انگشت گذاری آن بندی شده است.
ادامه مطلب

اطلاعات

دستگاه شور

دستگاه های موسیقی ایرانی شامل دوازده آواز می باشد.

آوازها شامل: ۱) شور ۲) ابوعطا ۳) بیات ترک ۴) افشاری ۵) دشتی ۶)همایون ۷) اصفهان ۸) سه گاه ۹) چهارگاه ۱۰) نوا ۱۱) راست پنج گاه ۱۲) ماهور می باشد.

بررسی آواز شور:
ک روز به شی در زلف تو آویزم وز دو لب شیرینت صد شور برانگیزم تعریف: آوازی که به طریقی چشم گیر و پسندیده باعث به وجود آمدن وجد و حال شود شور خوانده شده است.
محل قرار نت شاهد درجه اول گام شور گسترده ملودی تا درجه چهارم گام قدما این دستگاه را تحت عنوان ام الاواز نیز خوانده اند. از این دستگاه چهار آواز مهم مشتق می شود که به ترتیب قرار نت شاهد( ابو عطا، بیات ترک، افشاری، دشتی) هستند. دو تا از این مشتقات گامشان با شور یکی است. مانند ابوعطا و دشتی. و فرودهای نهایی این دو آواز به دستگاه شور انجام می شود.دو آواز دیگر افشاری و بیات ترک ضمن استقلال گام، فرودهای نهایی در درآمدهای خودشان انجام می شود. ادامه مطلب

اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/11/24/دستگاه-شور
  • مطالب مشابه: دستگاه شور
  • کلمات کلیدی: دستگاه ,آواز ,دشتی ,بیات ,فرودهای نهایی
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.
ساز کلارینت
کلارینت یکی از سازهای بادی قمیشی است و مهم ترین ساز بادی ار تر محسوب می شودکلارینت بزرگترین محدوده موسیقی را در بین سازهای معمول بادی دارد. کلارینت خانواده گسترده ای دارد و عموما منظور از کلارینت در ح عمومی نوع انوی آن است. کلارینت بزرگترین محدوده موسیقی را در بین سازهای معمول بادی دارد.سازمان دهی پیچیده کلیدی که این محدوده وسیع موسیقی را ممکن ساخته است ممکن است نوازندگی کلارینت را در بعضی از پاساژها غیر انه کند. تقریبا تمامی کلارینت های پیکولو و انو کیورک دارند که آنها را قادر به نواختن نت e پایین c می کند. بعضی از کلارینت های b بمل تا e بمل اکتاو سوم نیز پایین می روند تا محدوده ای برابر با کلارینت a داشته باشند. برای کلارینت b بمل پایین ترین نت در محدود موسیقی اش، نت d اکتاو سوم است. اکثر کلارینت های و و باس کلید اضافه برای نواختن e بمل سوم دارند. کلارینت های باس مدرن و با کیفیت حرفه ای، کیورک اضافه برای تا c اکتاو سوم رفتن را نیز دارند. ادامه مطلب

اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/11/25/آشنایی-با-ساز-کلارینت
  • مطالب مشابه: آشنایی با ساز کلارینت
  • کلمات کلیدی: کلارینت ,موسیقی ,محدوده ,بادی ,اکتاو ,سازهای ,بادی دارد ,اضافه برای ,معمول بادی ,سازهای معمول ,محدوده موسیقی ,بزرگترین محدوده موسیقی
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.
آموزش کوک ویولن
کوک با تیونر دیجیتال
یکی از ساده ترین روش های کوک سازها از جمله ویولن استفاده از دستگاه تیونر دیجیتالی است. نحوه کار این دستگاه به این صورت است که با کشیدن آرشه بر سیم بدون انگشت گذاری (دست باز) دستگاه دقیق سیم و نوتی را در حال حاضر در حال اجرای آن هستید بر روی صفحه دیجیتالی نمایش می دهد و تنها کاری که باید انجام دهید چرخاندن گوشی ها یا پیچ های تنظیم دقیق ویولن برای رسیدن به و نوت مورد نظر است. دقت کنید که برای هر سیم یک گوشی مجزا در بالای دسته ساز و همینطور یک پیچ تنظیم دقیق در قسمت سیم گیر ویولن موجود است.
تیونرهای در قیمت ها و کیفیت های مختلفی در بازار موجود هستند و بسته به میزان بودجه خود می توانید تیونر مورد نظرتان را انتخاب کنید.
با پیشرفت گوشی ها و تبلت های هوشمند برنامه هایی برای کوک ویولن نیز طراحی شده اند که بدون هیچ هزینه ای می توانید آنها را تهیه و استفاده کنید. کیفیت این برنامه ها مانند تیونرهای میان رده بازار است و برای استفاده روزمره بسیار مناسب هستند
آموزش کوک ویولن
صدای سیم های ویولن
آموزش کوک ویولن
دقت کنید چرخاندن گوشی های ساز باید بسیار آهسته و آرام انجام شود. هرگونه چرخش ناگهانی و یا چرخاندن بیش از حد باعث شدن سیم شما خواهد شد.
چرخاندن پیچ های تنظیم دقیق به هر اندازه باعث شدن سیم شما نخواهد شد و از این بابت آسوده باشید.
جهت صحیح چرخاندن گوشی های ویولن
جهت مخالف عقربه های ساعت: افزایش
جهت عقربه های ساعت: کاهش

آموزش کوک ویولن
کوک با پیانو
در صورتی که در منزل پیانو یا کیبورد (ارگ) دارید، می توانید با استفاده از آنها هم ویولن خود را کوک کنید. برای این کار نوت ها را به ترتیب مانند تصویر زیر روی پیانوی خود اجرا کنید و به دقت به صدای آن گوش کنید. سپس سعی صدای سیم مورد نظر خود را با پیانو هماهنگ و ی ان کنید. این روش از کوک نیاز به تمرین و مهارتی دارد که به تدریج در شما تقویت خواهد شد و این مهارت همان توانایی تشخیص صدا است. با این تکرار و تمرین این روش گوش شما به نوت ها حساس تر خواهد شد و این مهارت باعث بهبود انگشت گذاری شما می شود و نوت های فالش (ناکوک) کمتری خواهید داشت.

آموزش کوک ویولن

کوک نسبی
این روش از کوک مهارتی است که باید به صورت روزمره آن را تمرین کنید تا پس از مدتی به تدریج بتوانید به صورت نسبی سیم ها را کوک کنید. این روش به این صورت است که ابتدا سیم لا (a) را با یکی از روش های بالا کوک می کنیم. سپس باید سیم لا را همزمان با سیم ر (دوبل) بنوازید. در این صورت یک فاصله پنجم درست خواهید داشت. در صورتی که سیم سوم (ر) کوک نباشد و از خود کمتر یا بیشتر باشد، دو ص که حاصل دو سیم است بر روی هم منطبق نبوده و ص نامطلوب و ناخوشایند خواهید شنید. در صورتی که سیم ر در کوک صحیح خود باشد، دو صدا با فاصله پنجم درست بر هم منطبق شده و ص مطلوب و شفاف خواهیم داشت.با تغییر کوک و چرخاندن گوشی یا پیج تنظیم دقیق سیم سوم و گوش دادن دقیق به فاصله و کیفیت دو صدا، متوجه لحظه انطباق دو سیم خواهید شد. در این مرحله سیم سوم شما کوک شده است. حال همین کار را در مورد سایر سیم ها انجام دهید. (سیم سوم با سیم چهارم ) و (سیم اول با سیم دوم) دوبل نواخته و کوک شود.

نکته: به این علت ابتده سیم لا (a) را کوک می کنیم که در ار ترهای بزرگ که سازهای زهی، بادی، کوبه و …. همنوازی می کنند و طبیعتا تمام سازها می بایست کوک ی ان داشته باشند، ساز بادی ابوا نوت لا را اجرا می کند و سایر سازها با گوش دادن به این صدا، ساز خود را کوک می کنند. به همین علت معمولا ابتدا سیم لا و سپس سایر سیم ها توسط نوازنده کوک می شوند.

مشکلات رایج در کوک ویولن
یکی از مشکلات معمول هنگام کوک ویولن، خارج شدن گوشی از جعبه گوشی و شل شدن آن است. در این وضعیت در صورت رها گوشی، سیم کشش خود را از دست داده و به سرعت کوک رها می شود. برای جلوگیری از این اتفاق، زمان کوک و چرخاندن گوشی درجهت مورد نظرتان (ساعتگرد یا پادساعتگرد)، گوشی را همزمان به سمت داخل جعبه گوشی ها فشار دهید. در این صورت پس از رها آنها در جای خود مستحکم خواهند بود و کوک خود را حفظ خواهند کرد.
برای جلوگیری از شدن سیم تا جایی که می توانید از پیچ های تنظیم دقیق موجود در سیم گیر استفاده کنید. فقط در صورتی که کوک ساز به دلایل مختلف تغییر بسیار زیادی کرده است از گوشی ها استفاده کنید. این دلایل می توانید تغییر ناگهانی و بسیار زیاد رطوبت و دمای هوا، ضربه به ساز یا گوشی ها، تعویض سیم، کوک ن ساز برای مدت طولانی و …… باشد.

آموزش کوک ویولن


اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/11/11/آموزش-کوک-کردن-ویولن
  • مطالب مشابه: آموزش کوک ویولن
  • کلمات کلیدی: ,دقیق ,ویولن ,چرخاندن ,صورت ,گوشی ,تنظیم دقیق ,پیچ‌های تنظیم ,استفاده کنید ,چرخاندن گوشی ,پنجم درست
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.
موسیقی شکلی از هنر است که احساس، عاطفه، ادراک و شناخت انسان را بدون نیاز به تکلم و زبان منتقل می کند . موسیقی زبان آرزوها ، انتظار ها و عواطف بشری است و هر قوم و ملتی بر حسب ویژگی های فرهنگی خود ، موسیقی ویژه ای دارد . امروزه دانشمندان اثبات کرده اند که یادگیری موسیقی تاثیرات مفیدی روی عملکرد مغز انسان دارد . یادگیری موسیقی همانند یادگیری یک زبان دوم ( مثلا زبان انگلیسی ) انسان را با دنیای جدیدی آشنا میکند و باعث درگیر شدن قسمت های دیگر مغز میشود . یادگیری موسیقی از دو جنبه دنبال میشود : تئوری و عملی . قسمت تئوری مربوط میشود به نت موسیقی و قسمت عملی نیز بهتر است توسط یک آموزش داده شود .
ادامه مطلب

اطلاعات


آشنایی با ساز تنبک
پیشینه
قدمت تنبک با نام های پهلوی دمبلک به پیش از می رسد و بنابر نظر معین دمبک صورت دگرگون شدهٔ همین نام است.
تنبک در چند دههٔ اخیر پیشرفت چشم گیری کرده و به عنوان سازی تکنواز و مستقل مطرح شده است. این پیشرفت مرهون تلاش ان این ساز است، که در این میان نقش فقید حسین تهرانی به قدری اهمیت دارد که می توان از او به عنوان پدر تنبک نوازی نوین ایران یاد کرد. ریشه نام دربارهٔ وجه تسمیه این ساز، هنوز یک رای نهایی حاصل نشده است. بهمن رجبی معتقداست که نام این ساز در اصل تنبک بوده و تبدیل آن به تمبک به دلیل قلب حرف «ن» ن به «م»، قبل از حرف «ب» است؛ مثل اتفاقی که در تلفظ واژهٔ «شنبه» می افتد. (تنبک و نگرشی به ریتم از زوایای مختلف نوشته بهمن رجبی) اما گروهی دیگر اعتقاد دارند که صورت «تنبک» منشاء منطقی نداشته و به همین دلیل به اشتباه در میان مردم رواج یافته است. اما در نوازندگی این ساز از تکنیک هایی به نام های «تُم»، «بک»، «پلنگ» و «ریز» استفاده می شود؛ بنابراین چندان بعید نیست اگر نامگذاری «تمبک» بر اساس همین اسامی صورت گرفته باشد. از دیدگاه زبان شناسان واژه tambourine که در زبان های اروپایی برای تمبک به کار می رود از واژهٔ تنبور پهلوی وام گرفته شده است.
ادامه مطلب

اطلاعات

کوک گیتار علاوه بر ترتیب نت ها در مدل استاندارد ، انواع دیگری نیز دارد و ترتیب نت ها در هر سیم با توجه به قطعه موسیقی، راحتی بیشتر نوازنده و سبک موسیقی می تواند متفاوت باشد.

روش اول: استفاده از یک منبع صوتی
1- پیچ کوک مرتبط با هر سیم را در قسمت سر دسته گیتار مشخص کنید.

آموزش کوک گیتار

سیم ها را دنبال کنید و ببینید که هر سیم به کدام پیچ متصل شده است و با پیچاندن پیچ کوک به کدام سمت سیم ها سفت یا شل می شوند. رابطه سیم ها با پیچ کوک گیتار و جهت چرخش برای سفت یا شل شدن آنها در ح استاندارد در تصویر بالا قابل مشاهده است.

2- راهی برای یافتن صدای دقیق هر نت با توجه به سیم مربوطه پیدا کنید.

آموزش کوک گیتار

برای اینکه بتوانید صدای نت صحیح را با صدای سیمهای گیتار مقایسه کنید، به یک منبع صوتی نیاز دارید که بتواند صدای دقیق هر نت را تولید کند. صدای دقیق نت های مربوط به هر سیم ( e, a, d, g, b, e) را میتوانید از روشهای زیر به دست آورید:
• پیانوی کوک شده
• ارگ یا کیبورد
• یک گیتار کوک شده دیگر
• دیاپازون
• استفاده از سایت های اینترنتی کوک گیتار
3- صدای نت e منبع صوتی را با صدای سیم ششم گیتار مقایسه کنید.
در حالی که به صدای ایجاد شده از منبع صوتی گوش می دهید، سیم ششم را بنوازید و پیچ کوک را همزمان بپیچانید تا صدای سیم ششم با صدای نت e منبع صوتی ی ان شود. هر چه فاصله دو نت از یکدیگر بیشتر باشد صدای مواج تری ایجاد می شود که در اصطلاح به آن "دیزونانس" گفته می شود. هر چه صدای نت تولیدی از گیتارشما به صدای نت منبع صوتی نزدیکتر شود ح مواج صدا کمتر می شود تا جایی که دو منبع صوتی صدای ی انی تولید می کنند.
4- تمامی سیمهای گیتار را با مقایسه با منبع صوتی به همین روش کوک کنید.
5- یکبار دیگر تمامی سیمهای کوک شده را چک کنید که از کوک خارج نشده باشند.

روش دوم: کوک نسبی
1-آشنایی با کوک نسبی.

آموزش کوک گیتار
روش دوم تقریبا شبیه به روش اول است. با این تفاوت که بعد از کوک یک سیم، 5 سیم دیگر را نسبت به آن سیم کوک می کنند. نوازندگان با تجربه بدون استفاده از هیچ منبع صوتی دیگری سیم اول یا ششم را روی نت e (می) کوک می کنند. شما بهتر است ابتدا سیم ششم را با استفاده از یکی از منابع صوتی ذکر شده در بالا کوک کنید و سپس سیمهای دیگر را نسبت به سیم ششم به روش زیر کوک کنید.

2-سیم پنجم

آموزش کوک گیتار
• "فِرِت پنجم" از سیم (6) را بنوازید. فرت پنجم از سیم (6) گیتار صدای نت a (لا) میدهد که همان صدای نت سیم (5) است.
• سیم (5) گیتار را بنوازید. سیم (5) باید همان صدای "فرت پنجم از سیم (6)" یا همان نت a (لا) را داشته باشد.
• پیچ کوک سیم (5) گیتار را بچرخانید تا "فرت پنجم از سیم (6)" و "سیم (5)" همصدا شوند.

3-سیم چهارم

آموزش کوک گیتار
• "فِرِت پنجم" از سیم (5) را بنوازید. فرت پنجم از سیم (5) گیتار صدای نت d (ر) میدهد که همان صدای نت سیم (4) است.
• سیم (4) گیتار را بنوازید. سیم (4) باید همان صدای "فرت پنجم از سیم (5)" یا همان صدای نت d (ر) را داشته باشد.
• پیچ کوک سیم (4) گیتار را بچرخانید تا "فرت پنجم از سیم (5)" و "سیم (4)" همصدا شوند.

4-سیم سوم

آموزش کوک گیتار
• "فِرِت پنجم" از سیم (4) را بنوازید. فرت پنجم از سیم (4) گیتار صدای نت g (سل) میدهد که همان صدای نت سیم (3) است.
• سیم (3) گیتار را بنوازید. سیم (3) باید همان صدای "فرت پنجم از سیم (4)" یا همان نت g (سل) را داشته باشد.
• پیچ کوک سیم (3) گیتار را بچرخانید تا "فرت پنجم از سیم (4)" و "سیم (3)" همصدا شوند.

5-سیم دوم (استثنا)

آموزش کوک گیتار
• "فِرِت چهارم" از سیم (3) را بنوازید. فرت چهارم از سیم (4) گیتار صدای نت b (سی) میدهد که همان صدای نت سیم (2) است.
• سیم (2) گیتار را بنوازید. سیم (2) باید همان صدای "فرت پنجم از سیم (3)" یا همان نت b (سی) را داشته باشد.
• پیچ کوک سیم (2) گیتار را بچرخانید تا "فرت چهارم از سیم (3)" و "سیم (2)" همصدا شوند.

6-سیم اول

آموزش کوک گیتار
• "فِرِت پنجم" از سیم (2) را بنوازید. فرت پنجم از سیم (3) گیتار صدای نت e (می) میدهد که همان صدای نت سیم (1) است.
• سیم (1) گیتار را بنوازید. سیم (1) باید همان صدای "فرت پنجم از سیم (2)" یا همان نت e (می) را داشته باشد.
• پیچ کوک سیم (1) گیتار را بچرخانید تا "فرت پنجم از سیم (2)" و "سیم (1)" همصدا شوند.

روش سوم: استفاده از گیتار تیونر
1- یک گیتار تیونر تهیه کنید.

آموزش کوک گیتار
ساده ترین روش و البته دقیقترین و سریعترین روش برای کوک گیتار، استفاده از یک گیتار تیونر الکترونیکی ار نوع کروماتیک است. پیشنهاد ما به شما این است که حتما یک گیتار تیونر تهیه کنید.

2- گیتار خود را به گیتار تیونر متصل کنید.
اگر گیتار شما الکتریک باشد و یا از نوع آ تیک پیکاپ دار باشد می توانید با استفاده از کابل، گیتار را مستقیم به گیتار تیونر وصل کنید. در غیر این صورت می توانید میکروفون تیونر را جایی نزدیک به گیتار مثلا روی زانو قرار دهید یا سنسور حساس به ارتعاش (در صورت وجود) را به سر دسته گیتار متصل کنید.

3- ترتیب نت های مختلف هر سیم را با توجه به کوک مورد نظر، روی کاغذ بنویسید.
4- با استفاده از پیک یا ناخن به یکی از سیم ها ضربه بزنید و آن را به ارتعاش در بیاورید.
گیتار تیونر نت مربوط به سیم نواخته شده را نمایش می دهد.
5- به نت نمایش داده شده روی صفحه نمایشگر تیونر توجه کنید.
6- با توجه به نت نمایش داده شده با دست چپ پیچ کوک گیتار را بچرخانید.
اگر میخواهید گیتار را روی نت بالاتر کوک کنید، پیچ را سفت کنید. اگر می خواهید به نت پایین تر بروید پیچ را شل کنید.

7- نت دلخواه باید روی نمایشگر تیونر در وسط قرار بگیرد و چراغ تیونر سبز شود یا صدای بوقی به گوش برسد.
8- سیم مربوطه اکنون کوک شده است.

روش چهارم: استفاده از اپلیکیشن موبایل

آموزش کوک گیتارآموزش کوک گیتار
با توجه به نوع گوشی (آی او اس - اندروید) یک اپلیکیشن تیونر گیتار کنید.

با استفاده از اپلیکیشن های موجود و میکروفون موبایل می توانید گیتار خود را در هر جایی کوک کنید. اپلیکیشن های متعددی به صورت رایگان و پولی برای گوشی ها و تبلت های اندرویدی و محصولات اپل هستند که به کوک گیتار شما را با استفاده از روش اول یا روش سوم کمک می کنند. تنها کافی است عبارت guitar tuner را در اپ استور یا گوگل پلی و دیگر مارکت های مشابه جستجو کنید.

نکته ها:
• به جز کوک استاندارد گیتار، کوک های رایج دیگری هستند که نوازندگان گیتار با توجه به سبک، قطعه موسیقی و راحتی گرفتن آکورد ها از آنها استفاده می کنند: drop d، drop c، open g، open c، open d
• روش اول و روش دوم اگر چه به آشنا شدن گوش به نت های هر سیم بیشتر کمک میکنند، اما در جاهای پر سر و صدا کوک گیتار تقریبا غیر ممکن می شود. بنابراین بهتر است همیشه یک گیتار تیونر الکترونیکی به همراه داشته باشید.
• گیتار کوک شده، در مدت زمان کوتاه نهایتا نیم تا یک از کوک خارج شود. بنابراین در مواقعی که گیتار از کوک خارج می شود و هیچ وسیله ای نیز به عنوان منبع صوتی در دسترس نیست، هنوز می توان گیتار را با استفاده از روش دوم کوک کرد. بهتر است گیتار خود را برای عادت گوش به صدای صحیح نتها همیشه به صورت 100 درصد دقیق کوک کنید.
• هنگام کوک گیتار ابتدا سیم ها را شل کنید و برای هم صدا شدن نتها سیم ها را سفت کنید. سیم ها در این ح تمایل کمتری به خارج شدن از کوک دارند.
• اگر سیمهای گیتار را به تازگی تعویض کرده اید، بهتر است بعد از کوک هر سیم آنها را با دست به سمت بالا بکشید و دوباره کوک کنید و این عمل را چندین بار تکرار کنید. سیمهای جدید خاصیت کشسانی زیادی دارند و مرتب از کوک خارج می شوند تا زمانی که این خاصیت کشسانی اولیه به حد نرمال و ثبات برسد. با استفاده از این روش کوک گیتار زودتر به ثبات می رسد.
• یکی از روشهای دیگر کوک گیتار، کوک هارمونیک است که نیاز به تجربه بیشتری دارد. در این روش از مقایسه نت هارمونیک فرت پنجم و نت هارمونیک فرت هفتم استفاده می شود.
• کوک گیتار بیس نیز با روش های فوق انجام می شود. با این تفاوت که گیتار بیس سیم b یا سیم دوم و سیم e یا همان سیم اول گیتار معمولی را ندارد.
• اگر هیچ کدام از منابع صوتی ذکر شده در دسترس نبود می توانید از صدای tone تلفن منزل استفاده کنید. صدای تون تلفن در ایران نت a (لا) است.
• بعد از کوک گیتار با نواختن آکورد های ساده و رایجی مانند (g, c, a, d) می توانید از کوک بودن گیتار مطمئن شوید. نباید هیچ صدای مواج و ناهماهنگی به گوش برسد.



اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/11/15/آموزش-کوک-کردن-گیتار
  • مطالب مشابه: آموزش کوک گیتار
  • کلمات کلیدی: گیتار ,صدای ,•    ,پنجم ,استفاده ,تیونر ,همان صدای ,منبع صوتی ,گیتار تیونر ,داشته باشد ,•     سیم ,گیتار تیونر الکترونیکی
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.

آشنایی با ساز دوتار
ساز دوتار
دوتار به عنوان یکی از مهمترین آلات موسیقی سنتی در اسان شمالی است. دوتار نوازی اسان شمالی و بخشی گری، به عنوان یکی از میراث ملی ایران زمین در یونسکو به ثبت رسیده است. دوتار یکی از سازهای مضر موسیقی ایرانی است و همان گونه که از نام آن برمی آید، دارای دو سیم (تار) است. این ساز را معمولاً با مضراب نمی نوازند و با ناخن، زخمه می زنند. دوتار شمال اسان یکی از سازهای کهن شمال شرقی کشور به شمار می رود و بخش اعظمی از فرهنگ موسیقایی این سرزمین را در خود جای داد است. گستره جغرافیایی موسیقی این منطقه را به گونه ای چندفرهنگی تبدیل کرده است که از داشته های فرهنگ اقوام ترک، کرد و ترکمن که در این سرزمین ها ن هستند بهره می برد. ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز نقاره معرفی ساز نقاره
ساز نقاره یا ناقاره یک نوع ساز می باشد که در ایام قدیم هنگام جنگ آنرا می نواختند.نقاره انواع مختلفی دارد و در مناطق مختلفی از ایران بکار می رود مثل نقاره خطه شمال کشور ,نقاره سنندج , نقاره فارس .
ناقاره از دو طبل کاسه مانند درست شده که کاسه ی بزرگتر صدای «بم» و کاسه کوچیکه صدای «زیر» می دهد. کاسه های نقاره(ناقاره) را از مس یا سفال درست می کنند و روی آن پوست و یا می کشند. برای نواختن ساز نقاره معمولاً آن رابر روی پایه ای مخصوص سوار می کنند، در مجالس خانگی یا مشابه، ساز را بر روی قطعه فرشی قرار می دهند و با دو ترکه ی نازک چوب بر روی آن می کوبند. ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز ابوا
ابوا :
این ساز جزو ساز های بادی چوبی دو زبانه به وجود می آید.
سابقه ی تاریخی این ساز به عصر باستانی یونان و ساز آئولوس ( aulos)
و همچنین تمدن مصر و ایران و چین و عرب می رسد. از قرن ۱۴ دگرگونی در این ساز آغاز شد.
در قرن ۱۷ از سورنای انو ( ملودی نواز ) و ساز های مشابه آن، ساز تکامل یافته ابوا به وجود آمده.
احتمالا اولین ابوا توسط خانواده ی هوتتره ساخته و توسط موزیسین های دربار لویی ۱۴ نواخته شده اند.
ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز سا یفون


آشنایی با ساز سا یفون
سا یفون در اندازه های متفاوت در اوایل دهه 1840 ساخته شد و سا برای آن یک حق اختراع 15 ساله در 28 ژوئن 1846 بدست آورد.سا وفون یا سا یفون یک ساز از خانواده سازهای بادی و قمیشی است. سا وفون یکی از سازهای بادی است که معمولاً از جنس برنج است و یک قمیش مشابه قمیش کلارینت دارد.

سا وفون یکی از سازهای بادی است که معمولاً از جنس برنج است و یک قمیش مشابه قمیش کلارینت دارد. مشابه کلارینت، سا وفون نیز سوراخ هایی دارد که نوازنده از طریق مکانیزمِ کلیدی آنها را می بند. وقتی که نوازنده کلیدی را فشار می دهد یا کلید را رها می کند، به ترتیب صفحه ای روی سوراخ ها قرار می گیرد و یا صفحه از روی سوراخ برداشته می شود. این ساز را آ ف سا در دههٔ ۱۸۴۰ اختراع کرد و به نام او «سا وفون» نام گرفت.

آ ف سا زادهٔ شهرستان دینان در بلژیک است. او می خواست گروهی از آلات موسیقی را خلق کند که قدرتمندترین و بهترین سازهای بادی باشند. آقای سا ، سا وفون را در تاریخ ۲۸ ژوئن سال ۱۸۴۶ در دو گروه که هر کدام شامل ۷ ساز می شد به ثبت رساند. هر گروه شامل سازهایی در ابعاد مختلف جهت حمل بود.

سا یفون جزو سازهای بادی چوبیِ تک زبانه است.

سا یفون انواعی مانند سا وفون انو، سا وفون و و سا وفون تنور دارد، که تفاوت آنها در دامنهٔ ص ِ آنهاست. اگرچه این ساز در اصل برای ار تر و دستهٔ موزیک نظامی تهیه شد، ولی امروزه بیشتر در موسیقی جاز و مردم پسند به کار می رود.
سا یفون

سا وفون یا سا یفون یک ساز از خانواده سازهای بادی و قمیشی است. سا وفون معمولا از برنج ساخته می شود و با یک قمیش دهانی شبیه به ساز کلارینت نواخته می شود. خانواده سا یفون توسط سازنده ساز بلژیکی آ ف سا در سال ۱۸۴۰ ابداع شد. سا می خواست که یک گروه یا سری سازهایی بسازد که بتوانند قدرتمندترین و ویژه خوان های سازهای بادی شوند و بهترین تطبیق سازهای برنجی باشند. سا ، یسفون را در ۲۸ ژوئن سال ۱۸۴۶ در دو گروه از ۷ ساز ابداع نمود.

هر سری شامل سازهای با اندازه های متفاوت در انتقال های متفاوت بودند. سری های b بمل و e بمل برای گروه های نظامی طراحی شده بود و به شدت محبوب شدند و بیشتر سا یفون های امروزه از این سری ها آمده اند. سازهای اصطلاحا سری ار تری، در نت های c , f هرگز به موفقیت و موقعیت ثابت نرسیدند و e بمل و b بمل بجای آنها در موسیقی کلاسیک جایگزین شدند.

سا یفون معمولا در موسیقی کلاسیک (تک نوازی، موسیقی گروهی، گروه های کنستری)، گروه های نظامی، گروه های مارش و جز نواخته می شود. نوازندگان یسفون، سا یفونیست نامیده می شوند.

این ساز از دسته ساز های یک زبانه ای , و با آنکه از جنس ف ساخته شده از ساز های خانواده « کلارینت » است .
شمای ظاهری آن , مانند کلاریت باس , به شکل لوله م وطی شکلی است که دو بار انحناء یافته است . انتهای پائین ساز , رو به بالا خم شده و دهانه انتهائی مانند شیپور گشاد شده است .
سا یفون از نظر عوامل ساختمانی , ترکیبی است از کلارینت و ابوا , ( شباهت آن به خانواده ابوا از شکل م وطی لوله ناشی شده است )
جنس اصلی ساز برنز است و غالبا بر روی آن ورقه ای از نقره کشیده شده است
سا یفون به اندازه ها و کوک های مختلف ساخته شده است که حدود و وسعت همه شان یکی است …

آشنایی با ساز سا یفون


تاریخچه سا یفون

سا یفون در سال ۱۸۴۱ توسط آدلوف سا ، ساز ساز بلژیکی و فلوت نواز و کلاریت نواز که در پاریس کار می کرد، ساخته شد. وقتی که هنوز در مغازه ساز پدرش در بروسل کار می کرد، سا شروع به توسعه و ساخت یک ساز با طرح یک ساز برنجی و چالاکی یک ساز بادی کرد. او می خواست که اوربلو آنرا به یک اکتاو ببرد. (برخلاف کلارینت که زیری صدا را در نت دوازدهم وقتی اوربلو می کند، بالا می برد) چنین سازی که در اکتاو، اوربلو (اوربلو در سازهای بادی زمانی است که با نیروی بیشتر برای تولید نت های بالا نواخته می شود) دارد می تواند انگشت گذاری ی ان برای هر دوی دامنه نت ها داشته باشد.

قبل کارش بر روی سا وفون (یا سا یفون) سا بهبودهای وسیعی به کلارینت باس از طریق بهبود کلیدها و آ تیک و بسط محدوده پایینش بخشیده بود. سا همچنین مبدع ساز زمانی محبوب اوفیکلید هم است که یک ساز برنجی بزرگ بود که دامنه نت های باس آن شبیه به یک ساز بادی بود. تجربه او با این سازها به او اجازه طراحی و توسعه مهارت ها و تکنولوژی های لازم برای ساخت اولین سا یفون را داد.

آ ف سا یک ساز با تک قمیش دهانی مانند کلارینت و بدنه م وطی مانند اوفیکلید و ویژگی های آ تیک هر دو هورن (شیپور) فرانسوی و کلارینت ساخت.

سا یفون در اندازه های متفاوت در اوایل دهه ۱۸۴۰ ساخته شد و سا برای آن یک حق اختراع ۱۵ ساله در ۲۸ ژوئن ۱۸۴۶ بدست آورد. حق اختراع برای ۱۴ نسخه از طراحی بنیادی تقسیم شده در دو گروه بندی که هر گروه از محدوده انو یا کنترباس بود به ثبت رسیده بود. اگرچه سازهای f و c به عنوان سازهای ار تری نامیده شدند ولی هیچ شواهدی نیست که سا هم چنین نیتی داشته است. فقط سه درصد از تولیدهای سا در f و c بودند همانطور که آهنگسازان معاصر نیز از e بمل و و سا یفون b بمل باس آزادانه در موسیقی ار تری خود استفاده می کنند.

با یقین می توان گفت، سا در حال آزمایش برای پیدا مناسب ترین کلیدها برای این سازها بود و از اینرو سا یفون های بین e بمل و b بمل را در مقایسه با f و c به دلایل تن صدا و اقتصادی (سا یفون ها گران ترین سازهای آن روزها بودند) انتخاب کرد. سا یفون انو c تنها سازی بود که در a بالای c صدا می داد. تمامی سازها یک محدوده اولیه b زیر خط حامل تربل تا f داشتند که به هر سا وفون محدوده دو و نیم اکتاو را می داد.

حق اختراع سا یفون در سال ۱۸۶۶ تمام شد و بعد از آن سا یفونیست های بسیاری و سازندگان سازها، طراحی ها و بهبودهای خود را به کلیدها و طرح سا یفون اعمال د. اولین تغییرات حجیم توسط سازنده فرانسوی که زنگ را اندکی توسعه داد و یک کلید افزون، برای نیم فاصله تا b بمل به سا یفون اضافه کرد، صورت گرفت. مشکوک است که خود سا هم در حال تلاش برای اعمال این تغییر بوده است. این توسعه اکنون در اکثر طراحی های مدرن موجود در کنار تغیرات اندک از قبیل کلیدهای اضافه برای انگشت گذاری های متفاوت موجود است.
خانواده سا یفون

خانواده اصلی سا یفون بین سازهای b بمل و e بمل تغیر می کند. خانواده دیگری از سا یفون بین c و f تغییر می کند و بیشتر حاشیه ای هستند، هرچند که بعضی از سازندگان سعی د سا یفون انو c و و در f (متزو- انو سا یفون) و تنور در c (سا یفون ملودی c ) را در قرن بیستم محبوب کنند. ملودی c بین اوا ۱۹۲۰ و اوایل ۱۹۳۰ به موفقیت هایی رسید. یک شرکت اخیرا تولید سا یفون انو c و ملودی c را احیاء کرده است. سازهای در f بصورت نادر موجود هستند.

آشنایی با ساز سا یفون

چهار عضو گروه سا یفونها

اولین و بزرگترین عضو این خانواده که سا یفون باریتون هست توسط آ ف سا بلژیکی در سال ۱۸۴۰ اختراع شده است. این ساز با وجود صدای رسا و قوی در گذشته فقط در ار تر های نظامی متداول بود اما امروز صدایش را می توان در گروههای جاز به صورت سلو و یا همراهی کننده شنید.
سا یفون و: این ساز به خاطر بر خورداری از ص رسا یکی از مشهورترین اعضای خانواده سا یفون هاست که وسعت و نرمی صدایش باعث شده طرفدارهای زیادی در موزیک پاپ و گروههای بزرگ موسیقی و گاهی ار تر ها داشته باشه و به عنوان یک ساز سلو در موسیقی جز خیلی موفق هست.
واما سومین عضو این خانواده تنور سا یفون هست
سا یفون تنور یک ساز ار تری می باشد که در گروههای مختلف کاربرد دارد که باز توسط آ ف سا بلژیکی اختراع شده است
این ساز شامل یک دهنی تک زبانه ای هست که به یه لوله ف ی پهن و م وطی شکلی وصل شده که اصلا همین ویژگی باعث شده که سا یفون در طبقه بندی خاص خودش قرار بگیره شما میتوانید صدای تنور سا رو در خیلی از گروههای جزو بلوز و پاپ و راک بشنوید.
آ ین عضو خانواده سا یفون که اسمش سا یفون انو می باشد
این نوع از سا یفون بر خلاف سایر انواع سا یفون ها هیچ انحنایی در ساختارش ندارد بلکه به شکل یک قیف مستقیم هست تا بتواند زیر ترین نتها را در گروه سازهای سا یفون اجرا کند ولی بیشتر برای ی گروههای جز کوچیک به کار میرود.

اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/11/09/آشنایی-با-ساز-ساکسیفون
  • مطالب مشابه: آشنایی با ساز سا یفون
  • کلمات کلیدی: سا یفون ,سازهای ,سا ,گروه ,خانواده ,سا وفون ,سازهای بادی ,آ ف سا ,سا یفون انو ,خانواده سا یفون ,م وطی شکلی
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.
آشنایی با ساز کنترباس و تفاوت آن با خانواده ویولن
دوبل باس یا همان کنترباس، سالهای سال است که بعنوان بزرگترین ساز زهی، عضو ج ناپذیرار ترهای سمفونیک قلمداد می شود. علاوه بر آن از زمان پیداش موسیقی jazz استفاده از این ساز در ار ترهای کوچک و بزرگ jazz بعنوان یک عامل اصلی نگهدارنده ریتم، در کنار درامز و نیز اجرای سولو همواره مورد توجه بوده است.
بزرگ ترین ساز خانواده زهی – آرشه ای ها محسوب می شود . دارای بم ترین گستره صوتی در خانواده های زهی – آرشه ای ها می باشد . کوک سیم های این ساز به ترتیب از زیر به بم عبارت است از : سل (سیم اول) ر (سیم دوم) لا (سیم سوم) می (سیم چهارم) سیم های کنترباس برع سیم های ویلن کوک می شوند . این ساز یک اکتاو بم تر از نت نوشته شده صدا می دهد.
این ساز دارای ۴ سیم است، اما نمونه های ۵ سیمه این ساز نیز وجود دارد.( کنترباس های ۵ سیمه قادرند ۴ نت بمتر از کنترباس های ۴ سیمه اجرا کنند) سیم های کنترباس با فاصلهٔ چهارم درست کوک می شوند. اولین سیم کنترباس که زیرترین کوک را دارد .

ریشه های پیدایش

از کنترباس به عنوان تنها ساز مدرن خانواده ویولا دا گامبا نام برده می شود، خانواده ای که اصلیت اروپایی دارد و در قرن ۱۵ میلادی پدید آمد. به همین خاطر می توانیم به این ساز ویول بیس نیز بگوییم. با این حال این مسئله که آیا کنترباس مستقیماً از خانواده ویولا دا گامبا است یا نه، به طور کامل به جواب نرسیده است.
تا قبل از صده ۲۰ میلادی بسیاری از کنترباس ها تنها سه سیم داشتند، در مقابل سازهای معمول خانواده ویولا دا گامبا که پنج یا شش سیم داشتند، و یا سازهای خانواده ویولون که چهار سیم داشتند.
پال برن در کتاب «تاریخی از کنتر باس»، با اشاره به چندین منبع می گوید کنترباس به عنوان یک بیس حقیقی در خانواده ویولون ریشه دارد. وی توضیح می دهد، در صورتی که شکل ظاهری کنترباس به خانواده ویولا دا گامبا شبیه می باشد، اما ساختمان داخلی اش تقریباً با سازهای خانواده ویولون برابری می کند، و با ساختمان داخلی ویولاها بسیار متفاوت می باشد.

این ساز که گاهی تحت عنوان ویولن باس (b violin) هم نامیده می شود در واقع از خانواده ویولن یا اگر دقیقتر بخواهیم بررسی کنیم به خانواده ای موسوم به ویول (viol و یا بطور مشخص viola da gamba) تعلق دارد که سابقه آن به قرن پانزدهم در اروپا باز می گردد. یک نگاه ساده کاملآ مشخص می کند که کنترباس های امروزی بیشتر به ساز های خانواده ویول شباهت دارند تا ویولن.

در میان خانواده سازهای ویول، کنترباس نزدیکترین شباهت را به سازی بنام violone دارد که به معنی "ویول بزرگ"است. نکته بسیار جالب آن است که violone بر خلاف اغلب سازهای زهی متداول امروزی، مانند گیتار دارای فرت است و نوازنده آن بسادگی می تواند محل نت های مورد نظر خود را روی دسته (یا همان گردن ساز) پیدا کند.

(در اینجا لازم است اشاره شود که برخی از کارشناسان با این موضوع مخالف هستند و آنرا از نسل ویولون می داند. آنها معتقدند حتی اگر در بدترین شرایط کنتر باس از خانواده ویول باشد، ساختمان امروزی آن بیشتر شبیه به ویولن است تا ویول؛ که دلیل اصلی آنها بیشتر نداشتن فرت در کنترباس است.)

دیگر تفاوت violone نسبت به کنترباس در تعداد سیم های آن است یک کنترباس امروزی دارای چهار سیم است، حال آنکه violone دارای شش سیم بوده است. پس از ساخت کنترباس تا مدتها این ساز دارای سه سیم بود، اما از اوا قرن نوزدهم به بعد و در قرن بیستم استاندارد چهار سیم برای این ساز به رسمیت شناخته شده است.

کنترباس با شانه های افتاده طرحی است که بیشتر در قرن هجدهم در آلمان تولید می شده است.
برای توجه به تفاوتهای آشکار کنترباس از خانواده ویولن به این نکته نیز باید توجه کرد که سیم های این ساز عمومآ با فاصله های چهارم کوک می شود یعنی می، لا، ر و سل در حالی که در ویولن اغلب با فاصله های پنجم و بصورت سل، ر، لا و می کوک می شود. البته شاید علت آن کمتر شدن کشش سیم ها باشد تا نوازنده بتواند با نیروی کمتری نت ها را روی سیم ها بگیرد.


علت نامگذاری

دلیل آنکه به این ساز دوبل باس گفته می شود آن است که نام کنترباس یا contrabb o در ایتالیایی برای سازهایی بکار برده می شد که یک اکتاو زیر بخش باس (ویولن سل یا چلو) در ار تر حضور پیدا می د. این سازها عمومآ همان ملودی باس را یک اکتاو پایین تر اجرا می د و به همین دلیل به آن دوبل باس به معنی تکرار کننده بخش باس گفته می شود.


اما آنچه مسلم است امروزه نقش این ساز در ار ترهای سمفونیک و بخصوص jazz به مراتب بیش از تکرار ملودی دیگر بخشهای موسیقی است.

از این ساز تحت اسامی زیر نیز یاد می شود :

چه این ساز را به خانواده ویولن نسبت دهیم و چه به خانواده ویول مشکلی که در ساخت آن وجود دارد این است که هرگز استانداردی برای طراحی و ساخت کامل ساز بوجود نیامده است.

امروزه این ساز در سه طرح اصلی ساخته می شود، یکی شباهت بسیاری به خانواده ویولن دارد، یکی به خانواده ویول و دیگری به خانواده ای از گیتارها بنام بوستو (busetto)، که البته نسبت به دو ح دیگر کمتر تولید می شود.

مشکل به اینجا نیز ختم نمی شود، حتی سازندگانی که این ساز را در یکی از دسته های فوق می سازند، ممکن است در ساخت قسمت پشتی ساز طرح ی انی را رعایت نکنند. ممکن است یکی آنرا گرد بسازد، یکی با با ح انحناء شبیه به ویولن و حتی صاف و مسطح و یا با یک زاویه تیز و ...

شانه های کنترباس نیز به طرق مختلف ساخته می شود گاهی شانه ها همانند ویولن مشخص است و گاهی ح افتاده دارد.

آشنایی با ساز کنترباس و تفاوت آن با خانواده ویولن
مشکلات کاربردی

سبکی نسبی این ساز نوازنده را همواره وسوسه می کند که ساز را با خود حمل کند، اما حجم زیادی که می کند معمولآ دردسرهای مخصوص به خود را دارد.

از دیگر مشکلات این ساز آن است که به دلیل چوبی بودن و بزرگی حساسیت بیشتری نسبت به سایر سازهای مشابه در مقابل تغییر شرایط محیطی (گرمی و سردی، رطوبت و ...از خود نشان می دهد و چون عمومآ به هنگام تمرین و اجرا جابجا می شود معمولآ مزاحمتهایی را در این زمینه برای نوازنده ایجاد می کند.

ارتفاع یک کنترباس دست کم چیزی در حدود ۱۸۰ سانتیمتر است و از آنجایی که سازهای یک چهارم و یک دوم سایز کنترباس نیز موجود است بنابراین سن شروع به تمرین با این ساز باید هنگامی باشد که هنرجو بتواند آنرا به راحتی در دست بگیرد و به آن تسلط داشته باشد.
در مواردی که هنرجویان علاقمند به یادگیری این ساز از سنین پایین تری هستند، ممکن است با ویولن سل یا حتی گیتار بیس آموزش را آغاز کنند.

کوک

همانطور که گفته شد یک دوبل باس معمولآ بصورت e-a-d-g کوک می شود. در این کوک نت می، بم ترین نت است که ی معادل بم ترین نت می روی پیانو یعنی چیزی در حدود ۴۱ هرتز را دارد. تحت این شرایط نت سل (g) معادل نت سل ای است که در اکتاو دوم زیر نت دو وسط پیانو قرار دارد.

لازم به ذکر است که برخی از نوازندگان با توجه به قطعه ای که می خواهند اجرا کنند ممکن است کوک ساز خود را تغییر دهند مثلآ f#-b-e-a و یا ... این مورد بخصوص به هنگامی رخ می دهد که نوازنده بخواهد بصورت سولو هنر نمایی کند. تحت این شرایط با وجود آنکه کشش سیم ها بیشتر و نوازندگی سخت تر می شود، اما نوازنده امکان اجرای نت های زیرتر را خواهد داشت.
کوک دیگری نیز متداول است که در آن با استفاده از فاصله های پنجم ساز را بصورت c-g-d-a کوک می کنند. این کوک بیشتر محبوب نوازندگان jazz است، چرا که تحت این شرایط آنها به راحتی می توانند فاصله های نهم و دهم - که کاربرد زیادی در jazz دارند - را بگیرند.
نباید فراموش کرد که کوک فاصله پنجم توانایی این را دارد که از طریق هارمونیک ها دیگر سیم ها را به ارتعاش در آورد و به همین دلیل معمولآ صدای بلند تر و غنی تری از کوک فاصله چهارم دارد.

آرشه
برای نواختن کنترباس دو مدل آرشه توسط نوازندگان این ساز استفاده می شود :۱- آرشهٔ آلمانی ۲-آرشهٔ فرانسوی . از نظر ساختمان آرشه، در آرشهٔ فرانسوی فاصلهٔ بین فراگ آرشه و چوب کمتر از آرشهٔ آلمانی است .(آرشهٔ فرانسوی شبیه به آرشهٔ دیگر سازهای زهی میباشد). هرکدام از این دو نوع آرشه دارای تکنیک نوازندگی متفاوت میباشد.



اطلاعات

آشنایی با ساز سرنا
معرفی ساز سرنا
در کشور ما این ساز تحت عناوین نظیر به زرنا – ذرنا – ذورنا نامیده می شود. ساز سرنا در بین اقوامی نظیر بلوچ ها – کردها – گیلانها – ترک ها و فارس و مازندران وجود دارد. البته در همه اقوام به این نام معروف نیست مثلاً در میان بلوچ ها به شیدی ( shidi ) در میان کردها شمال اسان به پیق ( pjg ) معروف است در مازندران به سرنا ( serna ) یا درنا ( zerna ) معروف است.
ادامه مطلب

اطلاعات

چگونه تمرین موثری داشته باشیم؟ نواختن ساز، یک فعالیت هنری زیبا است که خلاقیت شما را افزایش می دهد. ولی ب مهارت در این حوزه نیازمند زمان، تلاش، و مهم تر از همه، تمرین است. اگر برنامه ریزی داشته باشید، دوره های پایه را با تمرینات گرم و سرد کامل کنید، و خود را مدام به چالش بکشید، سازتان را به طور موثری خواهید نواخت. ادامه مطلب

اطلاعات

تاریخچه ساز قانون
تاریخچه
قانون سازی است متعلق به خانواده سیتار
(cythare) که در سده های میانی تحت عنوان canon یا miocanon به اروپا برده شد. این ساز به شکل ذوزنقه ی قائم ا اویه و از سازهای مضر که در ساخت آن چوب ، ف ، استخوان ، پوست ، زه و مواد دیگری به کار رفته است. قانون از نظر ساختمان جزو گروه سازهای ذرات الاوتار مطلق زخمه ای است که دارای سیم های آزاد است ، بنابراین نیازی به بندی و گرفتن سیم ندارد و ایجاد نواهای چند ص به آسانی با آن امکان پذیر است.
برخی اختراع این ساز را به افلاطون نسبت می دهند و عده ای بر این باورند که مخترع این ساز فار است و برخی دیگر می گویند منشا آن اسان بوده و در قرن سیزدهم میلادی در موصل پیدا شده، هر چند هیچ یک از این نظردهندگان دلیلی بر ادعای خود ندارند. واقعیت این است که در فرهنگ کلاسیک شرق ، ردی از سازهای خانواده سیتار پیدا نشده و سرچشمه بسیاری از سازهای دیگر ، تاریک مانده است. آنچه بیشتر محتمل می رسد این است که قانون از سرزمین های خاور نزدیک به اروپا رسیده و در کشورهای اروپایی با مکانیزه آن ، بزرگترین ساز کلاویه دار سیمی را ساخته و پرداخته اند.قانون را باید سازی از اوایل دانست. ترک ها زمانی چند این ساز را فراموش کرده بودند ، اما از زمان محمود دوم ، عمر افندی آن را از شام به ترکیه آورد و به سرعت میان مردم رواج یافت. فار این ساز را هزار سال پیش بصورت 45 سیمی اختراع و در کتاب خود " الموسیقی الکبیر " بیان کرده است. صفی الدین آن را " نزهه " نامیده است . امروزه در سراسر آفریقا ، آسیا و اروپا این ساز نواخته می شود.نام ساز از واژه یونانی kanon گرفته شده که در آن زبان به مفهوم قانون و قاعده است. ادامه مطلب

اطلاعات

عود یا بریط

معرفی ساز بربط یا عود – بَربَط یا عود سازی زهی است که در خاورمیانه و کشورهای عربی رایج است و از قدیمی ترین سازهای شرقی و ایرانی به شمار می رود. این ساز در حقیقت نوعی سمبل تاریخی برای سازهای ایرانی است.
● تاریخچهٔ بربط
از آن جا پیشینه ٔ این ساز به ۱۹۷۰ سال پیش از میلاد بازمی گردد، می توان آن را از اصیل ترین سازهای موسیقی ایران زمین به شمار آورد. آثار باستانی میان رودان متعلق به هزارهٔ دوم پیش از میلاد، نگارهٔ مردی ایستاده را نشان می دهد که به نواختن بربط مشغول است.
در حقیقت سومری های باستان نخستین مردمی هستند که در آثار به جای مانده از آن ها ردپایی از این ساز در دیده می شود. ساز عود در ایران پیش از به نام بربط شناخته می شد و پس از سومری ها و در دوران هخا ان رواج داشته است. این ساز در عهد ساسانی بیش از همه ادوار متداول بوده است.
گویا در اوایل به کشورهای عربی راه یافته و جانشین سازی به نام «مزهر» شده است. بر پایهٔ بعضی از اسناد «ابن سریح ایرانی نژاد» نخستین ی است که در عربستان و در قرن اول هجری عود فارسی یا بربط را نواخته و نوازندگی آن را آموزش داده است. الاغانی می گوید:آشنایی او با عود از آنجا شروع شد که «عبدالله ابن زبیر» جمعی از ایرانیان را به مکه دعوت کرده بود تا خانهٔ کعبه را تعمیر کنند. دیوارگران ایرانی عود می زدند و اهل مکه از ساز و موسیقی ایشان لذت می برند و آن را تحسین می د، ابن سریح پس به عود زدن پرداخت و در این صنعت سرآمد هنرمندان زمان گشت
ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز چنگ


«چنگ» در ایتالیایی و اسپانیایی arpa، در آلمانی harfe، در فرانسه harpe و در انگلیسی harp خوانده می شود.

تاریخ چنگ
پیدایش چنگ از پیدایش کمان نشأت گرفته است؛ در اثر تیراندازی، زه مرتعش می شده و صدای کمی به گوش می رسیده است. چنگ های اولیه شبیه کمانی از نی و چوب بوده که زهی میان آن کشیده شده است.

چنگ در خاور نزدیک
منشأ و مبدأ چنگ به میانرودان یا همان «مزوپوتامیا» باز می گردد. نخستین چنگها و همینطور لیره، 3500 سال پیش از میلاد در سومر یافته شده اند. برخی از آنان در گورها و مقبره های سلطنتی «اور» که شهری باستانی در جنوب میانرودان و از ای متمدن سومر و اکد بوده و هم اکنون یکی از مناطق باستانی پر ابهت در عراق به حساب می آید یافت شده اند. قدیمیترین نقش و نگار های چنگ، در پرسپولیس ایران باستان مربوط به 500 سال پیش از میلاد و در مصر مربوط به 400 سال پیش از میلاد دیده می شوند. شکوفایی چنگ در سرزمین پارس ها همراه با نوآوری آن به 3000 سال پیش از میلاد باز می گردد. در 1900 سال پیش از میلاد، ایرانیان چنگهای زاویه دار را به صورت عمودی یا افقی با جعبه ای از صدا در آوردند.
ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز هنگ

هنگ درام
هنگ درام سازیست مانند ناقوس و زنگ که از طریق لرزش و ارتعاش بدنه ساز صدا تولید میشود که نخستین بار در سال ۲۰۰۰ توسط felix rohner and sabina schärer در شهر برن در سوئیس ساخته شده و نام کمپانی سازنده آن panart hangbau ag میباشد.

این ساز از دو نیم پوسته فولادی تشکیل شده که به یکدیگر متصل شده اند.

ساز هنگ از همان قوانین پایه فیزیک که برای ساز steelpan استفاده شده بهره میگیرد ولی به گونه ای تغییر یافته که به مانند یک نوسان کننده helmholtz عمل کند. ساخت ساز هنگ نتیجه چندین سال تحقیق بر روی ساز steelpan و دیگر سازها بود.
سازنده این ساز به بهبود شکل و جنس مورد استفاده برای ساخت هنگ ادامه داده و تا کنون چندین نوع از این ساز بوجود آورده است.
ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز ترومپت
ترومپت از سازهای بادی برنجی است و که در محدوده انو زیرترین صدا را در بین سازهای بادی برنجی می تواند تولید کند. ترومپت از نظر ظاهر بسیار شبیه به کورنت است. فرق آن با کورنت در لوله آن است که در بیشتر طول خود قطری ی ان دارد. ترومپت در انواع موسیقی های امروزی مانند موسیقی کلاسیک، موسیقی جاز، موسیقی پاپ بکار می رود.
لوله ترومپت به صورت م وطی ویژه است که به دهانه ای ناقوسی منتهی می شود لوله این ساز تا سده ۱۵ به شکل مستقیم ساخته می شده و از آن به بعد به شکل منحنی ساخته می شود. بر روی لوله سه دگمه مشاهده می شود که اولی باعث ازدیاد طول لوله برای بدست آوردن یک بم می شود، فشار دگمه دوم صوت را نیم و فشار دکمه سوم یک و نیم پایین می آورد. ادامه مطلب

اطلاعات

آشنایی با ساز قیچک


قِـیچَک یا غیژک یکی از سازهای زهی در موسیقی ایرانی است که مانند کمانچه با آرشه نواخته می شود. جنس کاسهٔ طنینی قیچک از چوب گردو یا توت بوده و سیم های آن ف ی هستند. ساز قیچک دارای قدمت بسیار زیادی است و در موسیقی نواحی ایران کاربرد فراوانی داشته و دارد. این ساز از نظر نوازندگی شبیه به ویولن سل است و حتی در نوع بزرگ تر آن که به قیچک بم معروف است، از آرشهٔ ویولن سل استفاده می شود.

قیچک نواز هنگام نوازندگی، قیچک را نشسته به صورت عمودی با دست چپ نگه می دارد و با دست راست آرشه را به صورت افقی در حرکات رفت و برگشت بر سیم های آن می کشد. طول ساز قیچک حدود 56 سانتی متر است.
ادامه مطلب

اطلاعات

نکات مهم برای ید دف دَف، یکی از ساز های کوبه ای در موسیقی ایرانی است که شامل حلقه ای چوبی در اطراف و پوست نازکی بر سطح آن می باشد و با ضربه های انگشت آن را می نوازند.

دَف دارای مشخصاتی بسیار مشابه با دایره می باشد، تفاوت عمده ی دَف با دایره در اندازه آن است، در واقع دَف در اندازه ای بزرگ تر از دایره ساخته می شود. دَف ها صدای بم تری به نسبت دایره دارند که همین امر باعث گردیده تا ص کاملاً جذاب و متفاوت از دایره داشته باشند.

با توجه به مطالب درج شده در کتب موسیقی و اشعار قدیمی در مورد این ساز، در دوره ی ایران، از دَف برای پشتیبانی و حفظ وزن در گروه های موسیقی و مجالس عرفانی استفاده می شده و رکن اصلی این مجالس بوده و قوالان هم زمان با خواندن سرود از آن استفاده می د.
ادامه مطلب

اطلاعات

ریشه اصلی موسیقی ریشه های اصلی موسیقی در ایران و یونان بوده است و غربی ها طبق روایتهای تاریخی موسیقی جدی و هنری وتقریباً مدون خود رااز سده چهارم میلادی شروع د و قدیسی موسیقی را از طریق کلیسا به اهمیت ویژه رساند. موسیقی این دوره اغلب مذهبی و محدود به آثار خاصی در ارتباط با حکایتها و دستور العملهای کتاب مقدس (انجیل) و خواندن سروده های آن بوده است. البته پیش از قرن چهارم میلادی هیچگونه اطلاع صحیحی از وضع موسیقی در دست نیست، تنها از کتابهایی که از آن زمان بیادگار مانده بخصوص در نوشته های پیروان نام آوازی که مربوط به روایات پیش از حرکت و صعود به کوه زیتون است ذکر شده است. تا آنزمان موسیقی بصورت مونوفونی (یک ص ) بوده و از سده نهم میلادی پولیفونی (چند ص ) در موسیقی مورد استفاده قرار میگیرد و بتدریج تحولی در صدا دهی موسیقی بوجود می آید. تا قرن هفدهم موسیقی مطلقاً در ... ادامه مطلب

اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/08/22/تاریخچه-موسیقی
  • مطالب مشابه: تاریخچه موسیقی
  • کلمات کلیدی: موسیقی ,میلادی ,بوده ,چهارم میلادی ,اصلی موسیقی
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.
سلفژ در تعریف: سلفژ را می توان خواندن یک سری نت ها به صورت پی در پی و پشت سر هم و با رعایت قوانین نت ها و سکوت ها و … معرفی کرد. پایهء آموزش سلفژ دانستن ارزش زمانی هر نت است و در کنار این باید ارزش زمانی هر سکوت را نیز بدانیم. یعنی باید با تئوری موسیقی آشنایی داشته باشید. در ادامه با تعاریف سلفژ، تقسیمات صدای انسان و مراحل گیری و ... آشنا می شویم:
تعاریف کوتاهی از سلفژ: ادامه مطلب

اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/09/19/آمورش-سلفژ
  • مطالب مشابه: آمورش سلفژ
  • کلمات کلیدی: سلفژ ,ارزش زمانی
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.
آموزش موسیقی ک ن
بدون تردید همه ما انسانها به موسیقی علاقه دایم و توانایی یادگیری آواز خوانی و حتی نواختن ساز را کم و بیش دارا هستیم. بخصوص هنگام نوجوانی این علاقه فطری برای یادگیری بیشتر در درون ما جلوه میکند. برای آموزش موسیقی ک ن بسیاری از پدران و مادران که در دوران کودکی و نوجوانی توفیق یادگرفتن یکی از شاخه های هنر موسیقی را نداشته اند، هم اکنون با علاقه به موسیقی گوش می دهند و در عوض سعی میکنند تا فرزندان خود را از فراگیری این هنرروح نواز محروم نکنند.
موسیقی کودک (ارف) ادامه مطلب

اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/09/20/آموزش-موسیقی-کودکان
  • مطالب مشابه: آموزش موسیقی ک ن
  • کلمات کلیدی: موسیقی ,علاقه ,ک ن ,آموزش ,موسیقی ک ن ,آموزش موسیقی ,آموزش موسیقی ک ن
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.
قبل از تمرین سازتان سعی کنید تا دستهایتان را گرم کنید. به هیچ عنوان در هنگام شروع تمرین قطعه ای سخت و یا تکنیکال را اجرا ننمایید در بسیاری از موارد عدم توجه به این نکته باعث میشود تا فشار زیادی بر عضلات شما وارد شود و حتی کشیدگی هایی در عضله ایجاد نماید؛ یکی از روش های بسیار خوب اجرای گام و آ ژ با سرعت بسیار پایین میباشد و سپس اجرای قطعه ای ساده برای شروع تمرین.
ادامه مطلب

اطلاعات

گیتار نوعی سازهای زهی است که با پیک یا انگشت نواخته می شود و از این جهت که سیم های آن در اثر ارتعاش تولید صدا میکند به سازهای گروه کوردوفن (cordophones) تعلق دارد. در بین سازهای مختلف، گیتار و بالاخص گیتار کلاسیک به دلایل مختلفی محبوبیت زیادی در میان نسل جوان دارد، جدا از اینکه شما براحتی با بودجه بسیار اندکی می توانید این ساز را تهیه نمایید، فراگیری نواختن گیتار بسیار لذت بخش و شادی آفرین است، و می تواند به عنوان یک سرگرمی دراز مدت با شما باشد. این امر می تواند مقدمه ورود و نواختن شما در گروه شود و یا حتی شما را تبدیل به یک ستاره راک کند. هنگامی که برای نخستین بار به نواختن گیتار علاقه پیدا می کنید، اولین و بهترین کار برای یادگیری، ید یک گیتار ساده و با قیمت مناسب است. ادامه مطلب

اطلاعات

  • منبع: http://music101.blog.ir/1396/10/17/نکات-خرید-گیتار
  • مطالب مشابه: نکات ید گیتار
  • کلمات کلیدی: گیتار ,نواختن ,سازهای ,نواختن گیتار
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.
نکات ید سنتور
انواع سنتور:

سنتور بر اساس ابعاد خاص که قاعده هم دارد می تواند به سنتور سل، لا، سی …،کروماتیک، ۱۲ ک، ۱۴ ک، باس و…تقسیم شود. البته در این تقسیم بندی تنها ابعاد ساز متغیر است و بقیه اجزای ساز ی ان می باشد.

بخشهای مختلف سنتور:
جعبه رِزُنانس
جنس جعبه
گل روی جعبه
ضخامت صفحه و کف
ک
گوشی و سیمگیر
جنس سیم
معیارهای ارزی

ادامه مطلب

اطلاعات

مضراب سنتور
جنس مضراب سنتور معمولا چوب های مختلفی برای ساختن مضراب استفاده می شود
از قبیل چوب درخت گردو ، عناب ، شمشاد ، نارنج ، ازگیل ، گل ، گل سرخ و غیره.
معمولا هر نوازنده از مضر استفاده می نماید که با آن بهتر بتواند ساز بنوازد
و یا به عبارتی خوش دست ، خوش تراش و خوش ساخت باشد. رنگ مضراب سنتور
رنگ مضراب بهتر است در تمام قسمتهای آن ی ان و یکرنگ باشد
تا در زمان اجرا چشم خسته نشود.
برای مثال در بعضی از مضرابها حلقه ، ساقه و سر مضراب هر کدام رنگ مختلفی دارند
که این امر باعث خستگی چشم می گردد.
ادامه مطلب

اطلاعات

 ید ویلن
باید دانست که انتخاب ساز، انتهای ماجرا نیست، بلکه ابتدای ماجراست. ید یک ساز، نیازمند انتخ دقیق و مناسب است. به همین دلیل با وجود نوشته های بسیاری که در رو مه ها، مجلات، سایت ها و رسانه های مختلف در این زمینه وجود دارد، ما بر آن شدیم که با همکاری و همفکری جمعی از اساتید و ویولنیست های موفق، مقاله ای کامل، مفید و شایسته را تقدیم به علاقمندان کنیم. اگر انتظار دارید که در آینده یک نوازنده خوب باشید، باید حرفه ای بین ید و همچنین حرفه ای رفتار کنید. آموختن ویولن سخت نیست، اما تلاش بسیاری می طلبد. برای تلاش در این زمینه باید حس امیدواری به هنرجو تزریق شود. یکی از عوامل مهمی که در این زمینه کمک بسیاری خواهد کرد، داشتن یک ساز خوب است. سازی که صدای آن باعث هراسیدن هنرجو نشود و ذوقی را به او منتقل کند که وی بتواند فعل خواستن را بهتر صرف کند. ادامه مطلب

اطلاعات

نکات ید سه تار
خصوصیات سه تار
۱. به نسبت دیگر سازها، دارای حجم صوتی کم، ولی در عین حال لطیف، نافذ، ظریف و دلنشین است.
۲. اندازه کوچک این ساز ، وزن کم و ارتباطی که ساز در حال نواختن با بدن نوازنده پیدا می کند، در برقراری ارتباط معنوی بین ساز و نوازنده بسیار موثر است.
۳. شاید حجم کم صدای این ساز دلیلی بر کمتر دیده شدن آن در کنسرت های موسیقی باشد اما به همان دلیل ذکر شده موقعیت خاص خود را در خلوت نوازنده و شنونده تحکیم می بخشد.
۴. در هنگام نوازندگی عوامل زیادی باعث بروز مشکل در حین اجرای برنامه می شوند. مانند هم کوکی سیم ها، نداشتن پوست (برخلاف) تار و… و به علت محدودیت تعداد سیم و عدم وجود عوامل تغییر دهنده صدا، نوای این ساز خالص و نافذ بوده و کم تر دچار تغییر کوک در حین نواختن می شود.
ادامه مطلب

اطلاعات

آخرین ارسال ها

آخرین جستجو ها