عکاسی تبلیغاتی :عکاسی از مواد غذایی

پست با عنوان عکاسی تبلیغاتی :عکاسی از مواد غذایی از وبلاگ آموزش نقاشی
آموزشگاه عکاسی تبلیغاتی امروز که عصر، عصر دیجیتال و شبکه های اجتماعی است، یکی از داغ ترین موضوعات نیز عکاسی از غذا و عکاسی غذایی است. کاربران بی شماری در جهان وجود دارند که همه روزه ع های بی شماری را در صفحات اجتماعی خود با دیگران به اشتراک می گذراند که بدون شک در این میان ع هایی با مضمون غذا و مواد غذایی سهم عمده ای را دربرمی گیرند. هر ی با هر سلیقه و تجهیزاتی دوست دارد که لذت غذایی را که می خورد، با دیگران سهیم باشد. با پیشرفت روزافزون تکنولوژی و باکیفیت شدن روزبه روز دوربین های خانگی، دوربین گوشی های همراه و در سطح پیشرفته تر دوربین های حرفه ای امکان ثبت لحظه ها برای ما فراهم شده است. در هر رستوران و کافه ای، پیش از آنکه اقدام به خوردن غذای سفارش داده شده مان کنیم، گوشی همراه خود را درآورده و ع ی از آن می گیریم.
البته عکاسی غذایی همیشه به این آسانی نیست. اینکه این ع ها را به چه منظور و برای چه ی می گیریم بسیار در نحوه عکاسی ما از مواد غذایی تأثیرگذار است. اگر ع ی را برای خودمان می گیریم، چندان اهمیتی ندارد که ازلحاظ فنی و کیفی در چه سطحی قرار دارد؛ اما یک عکاس صنعتی حرفه ای برای عکاسی غذایی، ع یک غذا را برای خودش نمی گیرد. کافه ها، هتل ها، رستوران ها، کتاب ها و مجله های آشپزی، کارخانه های مواد غذایی و در کل تمام مجموعه های فعال در صنایع غذایی کارفرماهای او برای عکاسی غذایی هستند.
در عکاسی صنعتی و یا بیشتر در عکاسی تبلیغاتی، عکاسی مواد غذایی شاخه ای پرطرفدار و البته بسیار سختی است که عهده دار انتقال طعم و عطر یک محصول بدون لمس آن است! امروز لذت دیدن یک ع خوب از یک خوراکی، دست کمی از تست و خوردن آن ندارد. یک ع مواد غذایی خوب، تصادفاً خوب نمی­شود. عکاسی غذایی فراتر از ع گرفتن از بشقاب غذاست و برخلاف تصور بیشتر مردم، عکاسی غذایی (البته به صورت حرفه ای و تخصصی) جزو سخت ترین های رشته عکاسی است. عکاس مواد غذایی باید از تجربه و مهارت بسیار بالایی برای یک ثبت موفق یک ع برخوردار باشد و در کنار این تجربه، تجهیزات و م ومات کافی را برای این کار در اختیار داشته باشد.
برای عکاسی غذایی در سطح حرفه ای به صورت عکاس تبلیغاتی یا عکاس صنعتی، باید داستان غذایی که قصد عکاسی از آن را دارد مشخص کند. اینکه ع صنعتی یا ع تبلیغاتی او چه رس ی دارد بسیار مهم است. می خواهیم با ع خود بیننده را گرسنه کنیم؟ می خواهیم او را برای رفتن به سفری خاص ترغیب کنیم؟ هدفمان تداعی نوستالژی ها در ذهن بیننده است یا می خواهیم محصول خود را تبلیغ کنیم؟ همه این ها اهمیت دارد چراکه عکاسی غذایی فقط برای نمایش نیست و در پس هر ع از مواد غذایی پیامی نهفته است. باید هدف خود را از پیش مشخص کنیم، چراکه این هدف ماست که راهنمای ما در انتخاب تنظیمات، لوازم جانبی، مواد غذایی، محل و نوع نو ردازی است.
مهم ترین هدف در عکاسی غذایی، تمرکز روی رنگ، بافت، شکل و ظرافت غذاست و این مهم تنها با یک نو ردازی دقیق به دست می آید. یک عکاس مواد غذایی حرفه ای می­داند که با چه نوع از نو ردازی می تواند تازگی و شاد مواد غذایی را نشان دهد. بیشتر عکاس های تازه کار از نورهای مستقیم فلاش استفاده می کنند که این نور باعث از دست رفتن بافت، شسته شدن رنگ، روشنایی بیش ازحد و تخت شدن تصویر می شود و این بزرگ ترین معضلی است که یک عکاس صنعتی تازه کار برای عکاسی غذایی دارد و در عکاسی تبلیغاتی و عکاسی صنعتی این نوع ع ها به هیچ عنوان قابل قبول و استفاده نیست. بحث نو ردازی در عکاسی غذایی به تجربه و مهارت عکاس صنعتی وابسته است. هرچه عکاس صنعتی باتجربه تر باشد و شناخت بیشتری از جنس نور داشته باشد ع صنعتی از مواد غذایی جذاب تر و خوش آب و رنگ تر خواهد شد. برای به دست آوردن نور خوب برای یک محصول باید از انواع سافت با و چترهای نرم کننده نور استفاده کرد و در مورد عکاسی غذایی در نور طبیعی همراه داشتن رفلکتور در بین تجهیزات عکاسی صنعتی یک نیاز است. درباره نو ردازی از خوراکی ها، در کلاس های آموزش عکاسی تبلیغاتی و عکاسی صنعتی از غذا به طور مفصل صحبت خواهیم کرد؛ اما جایگاه تزئینات و لوازم استفاده شده در عکاسی غذایی کجاست؟
متأسفانه مشکل بزرگی که عکاسی صنعتی، عکاسی تبلیغاتی و به طور خاص تر عکاسی غذایی کشور ما با آن روبروست بحث ترکیب بندی است. ترکیب بندی از ارکان و اصول نخستین همه ی شاخه های عکاسی ازجمله عکاسی صنعتی و عکاسی تبلیغاتی است؛ چراکه با بکار بستن علم می توان دید بیننده را به سمت سوژه موردنظر کشاند و تمرکز او را به صورت ناخودآگاه به سوژه جلب کرد. عکاسان صنعتی و تبلیغاتی تازه کار بی محابا تمام داشته ها و لوازم تزئینی خود را روی میز می ریزند و در کنار آن یک بشقاب غذا می گذارند، در شه آنکه این لوازم به زیبایی و جذ ت ع صنعتی آن ها کمک می کند و این در حالی است که با این کار لطمه بزرگی را به ع صنعتی و تبلیغاتی و هدف آن وارد کرده اند. من گاهی ع هایی را می بینم که توسط عکاسان به نام کشورمان گرفته شده اند اما هیچ اثری از ترکیب بندی درست در آن دیده نمی شود. شلوغی و تراکم بیش ازحد لوازم تزئینی و دکور اجازه دیده شدن محصول را نمی دهد! ع صنعتی از یک رب، محصول تولیدکننده ای به نام را نگاه می و بدون اغراق مدتی گذشت تا سوژه را که همان رب گوجه فرنگی بود، در میان انبوهی از دکور (که یک انبار زیرزمینی را تداعی می کرد) پیدا کنم! حال تصور کنید این تصویر در یک تابلوی بیلبورد شهری نصب شده باشد که نگاه های گذرای رانندگان و عابران پیاده را هدف قرار داده است!!
ترکیب بندی محل قرارگیری اشیا و ارتباط آن ها با دیگر عناصر تصویر در عکاسی غذایی و به طورکلی عکاسی صنعتی است که با ایجاد تعادل در تصویر نگاه بیننده را به سمت سوژه موردنظر هدایت می کند. یکی از اصول ترکیب بندی، قرارگیری سوژه در نقطه طلایی تصویر است اما در مورد عکاسی غذایی می توان پا را فراتر گذاشت و به تجربیات جالبی دست پیدا کرد و باتجربه و مهارت حتی می توان سبکی را در این زمینه به نام خود تولید کرد؛ اما نباید این نکته را فراموش کرد که چیدمان نباید سوژه را تحت تأثیر خود قرار دهد و همواره باید سوژه در مرکز توجه و نگاه بیننده بوده و آن ها را به سمت خود و هدف عکاس متمرکز کند.
یکی دیگر از مواردی که در عکاسی غذایی بسیار تأثیرگذار است، عمق میدان است. عکاسی صنعتی از یک محصول خوراکی، عکاسی خط تولید یک کارخانه نیست که در آن تمام عناصر مهم و وماً در کادر و واضح باشد. در یک ع صنعتی از مواد غذایی می توان از عمق میدان های رؤیایی تر استفاده کرد. سوژه یک غذاست و نیازی نیست که نمکدان را نیز در منطقه فو داشته باشیم. در کشور ما متأسفانه گاهی، عکاس صنعتی از سمت تولیدکننده ها مجبور به استفاده از دیافراگرام های بسته و سطح فو زیاد است. شوربختانه تراز سنجش حرفه ای بودن یک ع صنعتی برای برخی از تولیدکنندگان سطح وضوح و فو تصویر است. آن ها گمان می کنند که چون عکاس خط تولید، ع های کارخانه را با وضوح و سطح فو بالا عکاسی کرده است پس ع صنعتی محصول نیز باید این خصوصیت را داشته باشد و این موضوع بسیاری از مواقع به جذ ت ع صنعتی لطمه وارد کرده است. خود ما نیز از این اتفاق متحمل آسیب های بی شماری از جانب کارخانه های صاحب نام شده ایم. دیافراگم های باز می توانند برای ع صنعتی ما ح زیبایی را خلق کنند و از دست دادن محوشدگی و بوکه های زیبا برای هر عکاس صنعتی می تواند دردآور باشد. سطح فو کم اما دقیق بر روی سوژه، می تواند این اجازه را به عکاس صنعتی بدهد که دقیقاً روی سوژه دلخواه خود تمرکز کند و این ویژگی به طور خاص در عکاسی غذایی بسیار مفید و درعین حال مهم است.

ویژگی مهم دیگر در جذاب بودن یک ع صنعتی، در عکاسی غذایی، زاویه ع است. اینکه یک زاویه کلی را در نظر بگیریم و طبق همان پیش برویم کار هوشمندانه ای نیست. هر غذایی ویژگی منحصربه فرد خود را دارد. یک غذا حجیم است و دیگری تخت، یکی خوش رنگ و لعاب است و دیگری رنگ جذ ندارد. تعین زاویه برای ع صنعتی وابسته به نوع غذایی است که سوژه عکاسی غذایی است. اگر سوژه یک پیتزا و یا چند برگ کالباس باشد، بهترین زاویه برای عکاسی صنعتی از آن، بالاسری یا به اصطلاح (overhead) است. چراکه با این زاویه تمام ویژگی ها و جزئیات به درستی ثبت می گردند و این در حالی است که در عکاسی صنعتی از یک ظرف بستنی زاویه ۴۵ درجه که زاویه نگاه یک فرد نشسته بر سر میز است، می تواند بهتر جزئیات را نمایش دهد و برای یک ساندویچ برگر می توان زاویه روبه رو را امتحان کرد. این زوایا در عکاسی غذایی نسبت به نوع و حجم غذا متغیر خواهند بود.

شاید بتوان مهم ترین بخش از عکاسی غذایی را به آراسته غذا اختصاص داد. این هنر که به food styling معروف است می تواند غذایی معمولی را به یک غذای حیرت آور و شگفت انگیز تبدیل کند. همان طور که ما برای زیبایی به آرایشگاه می رویم، لباس های زیبا و رنگی را با کفش هایمان ست می کنیم و با ایجاد تعادل و رنگ بندی به آراستگی خود می افزاییم، یک فود استایلیست (stylist) نیز با هماهنگ مواد غذایی رنگارنگ، ترکیبی زیبا را به وجود می آورد. او سبزی های تازه را با فلفل های مینیاتوری زرد و گوجه های کوچک قرمزرنگ چنان در هم ترکیب می کند که برای ی که علاقه ای به فلفل نیز ندارد، دیدنش جذاب است و اشتهای او را برانگیخته می کند. یک فود استایلیست حرفه ای دستمزد بالایی دارد و شوربختانه به همین خاطر در کشور ما از چنین شخصی با این تخصص استقبال خوبی نشده و به طورمعمول خود عکاس مواد غذایی به فرم دادن غذاها اقدام می کند. اگرچه باسلیقه خوب عکاس صنعتی حرفه ای تا حدی این نقیصه جبران شده است، اما در سطح حرفه ای وجود یک فود استایلیست در کنار عکاس مواد غذایی یک امر حیاتی و غیرقابل انکار است.

در آ نیز فاکتور اثرگذار و بی اندازه مهم در تولید یک ع صنعتی جذاب از مواد غذایی، استفاده درست و با دانش از نرم افزارهای عکاسی جهت ویرایش نهایی تصویر است. تأثیر این ویژگی در فایل­ هایی که قصد ارسال به چاپخانه را دارند بسیار مشهود است. مدیریت رنگ ها برای چاپ تخصص خاص خود را می طلبد و چه بسیار اتفاق می افتد که به دلیل عدم رعایت این مهم، کارخانه ها و تولیدکنندگان صنایع غذایی متحمل خسارات بزرگی شده اند. به دست آوردن رنگ های دقیق و درعین حال جذاب برای چاپ های چهار رنگ (cmyk) نیازمند دانش و تجربه است که بتواند بهترین نتیجه را برای تولیدکننده و عکاس تبلیغاتی به ارمغان بیاورد. کانون تخصصی آموزش عکاسی مرداد
برای مشاهده آمورش های بیشتر برروی >>عکاسی تبلیغاتی

اطلاعات

آخرین ارسال ها