تألمات و تأملات سربازی (7)

پست با عنوان تألمات و تأملات سربازی (7) از وبلاگ تاملات در فلسفه غیراولی

سرآغازهای آشنایی من با فلسفه به دوران کودکی بازمی گردد؛ آن وقتی که گفتند فلسفه خطوط پیشانی این است که جریان پرشور عرق را به دو منتهی الیه پیشانی هدایت کنند تا روی حدقه چشم ها سرریز نکند و آنها را نسوزاند. هر چه سنم بالاتر می رفت، دوست داشتم این فلسفه پایین تر برود، اما دریغ! یک میلی متر از ابروها تنزل نمی کرد. فلسفه ای بود معطوف به تعالی و عوالم بالا. تهی از د ارسطویی. ما ایرانیان کهنه افلاطونی هستیم. ما و جهان نیچه ای؟ همه اش حرف مفت. نیچه از یک فیلسوف حالش به هم بخورد، آن یک نفر افلاطون است. دست های نیچه تا زانو به خون مثل افلاطونی آغشته است و ما تا ه غرق در عوالم مثالی. آن فلسفه نیز از همان ابتدا با تجربه زیسته من در تضاد بود. کافی بود پا به زیست جهان سرکوچه بگذارم تا کل آن ابطال شود. بله، این فلسفه هم مثل دیگر فلسفه ها باطل از آب درآمد. قبلا در کودکی و این بار به خاطر سربازی در شرایط سخت و گرم. هوا هنوز در حد گرم است و ما مثل اسب در پادگان یورتمه می رویم و عرق می کنیم. کافی است دو سانتی متر بدوم تا قطرات عرق، از وسط پیشانی، صاف برود در اعماق مردمک چشمان بریزد و ته نشین شود. گویی که غدد عرق ریز با شلنگ به ته کاسه چشمانم متصل شده اند. حضرت گروهبان هم با همان غدد دست به یکی کرده تا عرق بیشتری به چشمانمان تزریق شود. هر بار به شکلی. روز اول یک جارو به دستم داد که روبه روی آسایشگاه را بروبم. جاروی بسیار کلاسیکی بود، دقیقا از آن نوع که اگر خال زگیلی به اندازه سیب زمینی روی بینی داشتی و جادوگر پیری بودی می توانستی سوارش بشوی و پرواز کنی. پیش به سوی منفی! واقعا ما، افسانه ای در همین حد است. حقیقتا این جارو هم فقط به درد همان کار می خورد؛ زیرا با هر تکان، یک من چوب خشک از آن می بارید. برای جمع آنها باز یک من دیگر اضافه می شد. و به همین شکل به صورت تصاعد حس چوب خشک تولید می کرد. باد هم آن را در منطقه عادلانه توزیع می کرد. بدین ترتیب دهان من به طور کامل آسیب دید. همان روز اول داد گروهبان درآمد. «چیکار می کنی خیارشور؟» به همه سربازها می گفت خیارشور. اولا به خاطر لباس سربازی و از همه مهمتر به این دلیل که نمی توانست همه اسامی گروهان را حفظ کند. این گروهبان موجودی بود ساخته شده از داد و نعره. هستی او جیغ فشرده بود. حرف زدن عادی او فریاد بود. وقتی که صدایش را بلند می کرد، دیوار صوتی را می ش ت. قدکوتاه بود و کچل و لاغر. با چشانی ریز به اندازه نوک سوزن ته گرد. حدس می زنم همه ما را به صورت نقطه می دید. در واقع به جای خیارشور به شکل نخودفرنگی برای او مجسم می شدیم. آدم ساده و خوبی بود، اما می خواست خود را جدی و مقتدر نشان دهد و همین باعث می شد کمتر نتیجه بگیرد. با چهره ای مچاله از خشم و وش، جارو را از دستم کشید: «این طوری جارو می کنن.» و آن را در هوا معلق نگه داشت و به صورت نامحسوسی تکان داد. «گروهبان، می خواید اصلا جارو رو ثابت نگه دارم و خودم در اطراش بلرزم؟» دهان گشود و زمین به لرزه درآمد. اما او واکنش معرفتی هم داشت. همیشه هر بلایی می خواهد سرمان می آورد و در پایان می فرماید: «در عوض، این سختی ها براتون خاطره میشه.» گیریم بشود؟ خب که چی؟ اگر نخواهم خاطره داشته باشم، چی؟ من اصلا خاطره دوست ندارم. من یک مولکول واقعیت مطبوع را به وارها خاطره شیرین ترجیح می دهم. این جفنگیات دیگر چیست. با این طور حرف ها می خواهند دقیقا چه کاری با ذهن و آگاهی ما انجام دهند؟ عرض کنم که ابرفیلسوفانِ بزرگ، هستی خودشان را شکافتند و معقول ترین نظریات را بیرون کشیدند، اما با وجود این، درباره نظریات شان چون وچرا می کنیم. حرف های گروهبان ها که بماند. کنت و کانت و کواین آن قدر شیدند تا همه موهای سرشان ریخت و خط موی پیشانی آنها تا وسط کمرشان عقب نشینی کرد. ولی باز هم از تفلسف دست نکشیدند و ادامه دادند تا عاقبت جمجمه خود را با تفکر سوراخ د. نتیجه فقط چند نظریه بود که ما نه تنها زیر بار آنها نمی رویم، بلکه همه تلاش خود را می کنیم تا نشان دهیم اشتباه اساسی د. حالا تن به خیال و خاطره بدهم؟! بله، قبلا متافیزیسین بودم. متعاطی مابعدالطبیعه. یک هستی شناس. و بعدها چه بسا ایده آلیست. هر ایده و نظریه ای را جدی می گرفتم و آن را معقول و واقعی می دانستم. اما حالا من پوزیتیویست هستم؛ یک پوزیتیویست غیرمنطقی. عاشق امور پوزیتیو محسوس هستم که روش تحقیق پذیری آنها غیرعلمی باشد؛ یعنی کیفی و نه کمی. بر این مبنا، یک لقمه نیمرو، دو سیخ کباب و سه قرص فلافل را به هر خاطره شیرین و ماندگاری ترجیح می دهم.

اطلاعات

  • منبع: http://ghazalifar.blog.ir/post/113
  • مطالب مشابه: تألمات و تأملات سربازی (7)
  • کلمات کلیدی: خاطره ,فلسفه ,جارو ,همین ,گروهبان ,می‌کنیم ,ترجیح می‌دهم ,خاطره شیرین
  • در صورتیکه این صفحه دارای محتوای نامناسب میباشد و یا شما درخواست حذف آنرا دارید بر روی گزینه حذف اطلاعات در زیر کلیک نمائید.

آخرین ارسال ها